Miloš Vukanović: Partije iz devedesetih propustile šansu za promjenu

Srbija je izgubila naučnu bitku sa interpretacijom kosovskog mita početkom 20. vijeka i od tada iznova upada u zarobljeništvo fatalizma poraza, žrtve, vječnih neprijatelja i osvete. Takav model se želi nametnuti crnogorskom društvu, ili makar jednom njegovom dijelu, sa istim ciljem da ga drži u kontinuiranom ropstvu te ideologije.

U intervjuu za Monitor, Vukanović komentariše govor predsjednika parlamenta Andrije Mandića povodom obilježavanja dvadeset godina od prijema Crne Gore u Ujedinjene nacije, gdje je Mandić kazao da su „Vidovdanski zavjet i kosovski boj putokaz evropske budućnosti Crne Gore”. Vukanović ističe da bi ova rečenica, kada bi je izvukli iz crnogorskog dnevnopolitičkog konteksta, izgledala kao dio nekog sarkastičnog skeča, što govori o apsurdu trenutne politike koja se najviše oslikava kroz Mandićevu retoriku.

Analizirajući ovaj fenomen, Vukanović naglašava da je taj govor nastavak jednostranog tumačenja istorijskih događaja radi promocije sopstvene ideologije, što se manifestuje kroz prisvajanje crnogorskog identiteta i kulture u velikosrpski kontekst. On dodaje da se time pokušava ukloniti i uništiti sve u Crnoj Gori što se ne uklapa u taj kalup, uključujući i reinterpretaciju prošlosti.

Vukanović ukazuje na problematičan kolorit partija, crkvenih ličnosti i medija koji propagiraju ovu ideologiju, ali i na nijemost onih koji se zalažu za građanski koncept države i naučni pristup prošlosti. On smatra da je vrijeme da se svi u Crnoj Gori, od predsjednika države do javnih i naučnih djelatnika, kritički osvrnu na svoje stavove prema crnogorskoj prošlosti, identitetu i kulturi.

Komentarišući dokumentarac „Referendum – priča o izmišljenoj slobodi”, Vukanović ističe da je to proizvod višemjesečne propagande iz Srbije, koji ne sadrži ništa vrijedno istorijske analize, već je samo nova srpska ekstremistička vulgarnost.

On upozorava na opasnost preuzimanja medija poput Vijesti od strane srpskih nacionalista, što bi značilo jačanje negativnih trendova na crnogorskoj medijskoj sceni. Vukanović naglašava da je situacija oko pregovora sa Hrvatskom frustrirajuća, jer vladajuće strukture oživljavaju antihrvatske emocije, što dodatno otežava razvoj društva.

Na kraju, Vukanović se osvrće na spremnost Crne Gore da postane država evropskih vrijednosti, naglašavajući da je situacija kompleksna i da političke partije iz devedesetih propustile šansu da se udalje od svojih korijena, što onemogućava napredak društva.