Milorad Durutović: Kako je dobro — među svojima

Milorad Durutović u svom tekstu razmatra kako je nekada bilo lako prepoznati odakle ko dolazi samo na osnovu govora. Akcenat je otkrivao širu oblast, dok su određene fraze i sleng ukazivali na pripadnost određenoj zajednici. Ovaj fenomen, kako navodi, nije nestao, već se preselio u "geografiju" društvenih mreža. U eri digitalizacije, ljudi se i dalje prepoznaju po jeziku, ali ne više po geografiji, već po plemenu.

Durutović ukazuje na to da se izraz "kako je dobro" koristi kao znak prepoznavanja među članovima zajednice, često u kontekstu ismevanja društvenih, političkih ili kulturnih pojava koje pripadaju "drugoj strani". Ovaj izraz ne funkcioniše kao argument, već kao poziv na okupljanje oko zajedničkog podsmeha. Daljnje istraživanje ovog fenomena moglo bi otkriti dublje probleme savremenog života, posebno u kontekstu istorijskih ili nacionalnih trauma.

U digitalnom okruženju, pripadnost postaje važnija od kvalitetnog mišljenja. Kratke fraze, koje postaju popularne, mobilizuju i stvaraju trenutne reakcije, često bez dubljeg razmišljanja. Pored toga, poziv na kolektivni podsmeh istovremeno potire stvarni smeh, koji zahteva distancu i samokritiku. Umesto toga, podsmeh se koristi kao oružje protiv mete, što može imati ozbiljne ideološke posledice.

Durutović na kraju ističe da je jezik koji postaje isključivo plemenski sleng, znak erozije javnog prostora i sistema vrednosti. Kada se mišljenje svede na primitivne reakcije, dolazi do gubitka dubljeg razumevanja i empatije. Ova pojava može se sagledati i dublje, jer često u onome što ismejavamo možemo uočiti i sopstveno lice.