Radio Bar obilježava 47 godina postojanja

Zasigurno na Balkanu nema medija koji je nastao iz nasušne potrebe građana poput Radio Bara. Prvih dana nakon zemljotresa otpočeo je s radom i od tada do danas, bez prekida funkcioniše kao servis žitelja opštine – radio stanica čije je osnivač jedinica lokalne samouprave.

Iako je još 3. avgusta 1904. godine na obližnjem brdu Volujica puštena u rad prva radio-telegrafska stanica na Balkanu, Barani su na radio kao medij čekali narednih 95 godina.

Do 1979. godine su važnije informacije o svom gradu, republici i državi sticali isključivo putem “Pobjede”, “Politike” i Radio Titograda, koji je područje barske opštine pokrio već 1949. godine, kada je sjedište centralne crnogorske radio stanice (i difuzije) premješteno sa Cetinja u Titograd.

Oko datuma početka rada Radio Bara postoje tri različita mišljenja.

Ukoliko se uzme u obzir datum pisanja i emitovanja prve vijesti (servisne informacije o životu i prispijeću pomoći odmah nakon zemljotresa) u okviru YU POOLA – Centra za informisanje – onda bi to bio 17. april 1979. godine.

Ukoliko se početak veže za prvu emisiju, onda je to 19. april, kada se građanima obratio tadašnji predsjednik Skupštine Opštine Blažo Orlandić, uz niz reportaža.

Ukoliko se, pak, govori o prvom formalnom pominjanju “Ovdje Radio Bar” sa 115 minuta pravog programa, bio bi to 21. april.

Za Dan radija je izabran ovaj prvi.

Nesporno je da je, dva dana nakon petnaestoaprilskog zemljotresa, u Bar došao novinar Radio Sarajeva Ante Strelov, istinski utemeljivač Radio Bara, i sa kolegama Nikolom Bilićem i Zoranom Udovičićem, te tehničarom Brankom Vasićem, locirao reportažna kola pored Pošte. Prvu vijest koju je emitovala pokretna stanica, kuriozitet je, napisala su, na njegovu molbu za pomoć, trojica novinara: urednik u “Politici” Kosta Kostadinović, tadašnji dopisnik “Pobjede” Momčilo Popović i dopisnik “Politike” Božidar Milošević. “Pisana je na krovu jednog automobila 17. aprila oko osam sati izjutra, dok je kiša rominjala, pa su kapi razlivale slova hemijske olovke”, sjećao se Boško Milošević za “Barske novine” decenijama kasnije.