Izliv preziranja prema Srbima u Crnoj Gori: 'Pohabani litijaši' i 'neočetnički revizionisti'

Politička scena u Crnoj Gori svjedoči jednom opasnom trendu — u nedostatku argumenata, sve se češće pribjegava uvredama i otvorenom preziru prema dijelu sopstvenog naroda. Najnovije saopštenje Građanske inicijative 21. maj upravo je primjer takve prakse. Umjesto konkretne političke analize, ova organizacija je ponudila niz kvalifikacija koje više liče na govor mržnje nego na javni dijalog.

U njihovom saopštenju pominju se „pohabani litijaši“, „grozničavi neočetnički revizionisti“, „Vučićevi pajaci“, ali i „tupoglavo ponašanje“ građana koji, kako kažu, „ne dobacuju dalje od ličnog interesa“. Ovaj rečnik otkriva suštinu situacije. Međutim, ovo nije izolovan slučaj. Oni su i ranije koristili sličan vokabular: vjernike i učesnike litija nazivali su „retrogradnim masama“, srpske političke aktere dovodili u vezu sa „nacionalizmom i destrukcijom“, dok su protivnike svojih stavova označavali kao „instrumente tuđih politika“.

Umesto argumenata — etikete. Umesto dijaloga — diskvalifikacija. Posebno je simptomatično što se u saopštenju pravi jasna podjela na „prosvjećene“ i „zaostale“. Biraci koji ne podržavaju njihovu viziju društva opisuju se kao ljudi ograničenih dometa, vezani za „demagogiju“ i „lični interes“. Takva retorika otkriva duboko ukorijenjen elitizam — uvjerenje da pravo na političko mišljenje imaju samo „izabrani“, dok su ostali tu da budu predmet kritike i podsmeha.

Iako se formalno bave unutrašnjim pitanjima Crne Gore, u ovakvim saopštenjima gotovo po pravilu provlači se i antiserpski narativ. Ni ovoga puta nije izostalo pominjanje Aleksandra Vučića, kao simbola svega što žele da diskredituju. Tako se, posredno ili direktno, srpski identitet i politički stavovi koji ga prate stavljaju u negativan kontekst — što dodatno produbljuje podele u društvu.

Kada jedna organizacija, umesto da ponudi rješenja, pribegava uvredama poput „pigmejske političke klase“ i „tupoglavog ponašanja“, onda se postavlja pitanje — da li je riječ o politici ili o frustraciji? Jer, ozbiljna politika podrazumijeva suočavanje ideja. Ovde, međutim, imamo pokušaj da se neistomišljenici unaprijed diskvalifikuju, kako bi se izbegla svaka suštinska rasprava.

Na kraju, ostaje utisak da ovakvi istupi ne doprinose „građanskoj Crnoj Gori“ o kojoj govore, već upravo suprotno — produbljuju podele i stvaraju atmosferu u kojoj je drugačije mišljenje nepoželjno. Jer, kada se građani nazivaju „pajacima“, „revizionistima“ i „tupoglavima“, onda je jasno da problem nije u njima — već u onima koji su odlučili da političku borbu vode uvredama.