Sedam decenija od upokojenja Svetog vladike Nikolaja Srpskog

U Krstopoklonu nedjelju, 15. marta 2026. godine, Svetom arhijerejskom liturgijom je proslavljena slava manastira Svetog Nikola Srpskog na Soko Gradu i sedam decenija od upokojenja Svetog vladike Nikolaja. Svetu liturgiju su služili: Njegovo visokopreosveštenstvo Mitropolit dabrobosanski g. Hrizostom, Njegovo visokopreosveštenstvo Mitropolit šumadijski g. Jovan, Njegovo preosveštenstvo Episkop valjevski Isihije, Njegovo preosveštenstvo Episkop šabački g. Jerotej, kao i sveštenstvo i sveštenomonastvo iz više eparhija Srpske pravoslavne crkve, uz molitveno prisustvo mnogobrojnog vernog naroda.

„Danas molitveno proslavljamo Svetog Nikolaja Srpskog, velikog svetitelja i jerarha naše Crkve koji se pre sedam decenija upokojio u dalekoj Pensilvaniji. Iako je bio fizički daleko od Srbije i tadašnje Jugoslavije, on nikada nije prestajao biti sa nama u svojim molitvama, svojim suzama, svom bolu, u svojim duhovnim patnjama koje je trpeo zbog svega onoga što se srpskom narodu dešavalo u vreme ateizma i komunizma. Gospod ga je preko Crkve, koja je stradala isto kao i on, proglasio svetiteljem Božjim i pribrojao svetim Srbima – arhiepiskopima, mitropolitima i patrijarhima, koji su isto tako pre njega sveto živeli i sveto se osvetili. Danas kada slavimo Krst Gospodnji i klanjamo mu se i njegovoj sili i Vaskrsenju njegovom, ne možemo da ne slavimo i onoga koji je upravo iz velike mržnje ateizma, kao iz mrtvog groba, vaskrsao i postao simbol, kako se kaže u njegovom troparu, celog srpskog naroda“, istakao je u svojoj besedi Mitropolit Hrizostom.

Na kraju Liturgije, Episkop Jerotej je zahvalio arhijerajima, sveštenstvu i sabranom narodu na radosti današnjeg evharistijskog sabranja i u svom slovu istakao: „Sabrali smo se ovde u ovom divnom manastiru Soko Grad posvećenom Svetom vladici Nikolaju koji je podigao blažene uspomene Episkop šabački Lavrentije, koji je dušom i srcem čitavog svog života ovde bio i evo Bog je blagoslovio da mu ovde i zemni ostaci budu sahranjeni i da se ne odvaja duša od tela. Na taj način je zaokružio čitav svoj život koji je posvetio Bogu i Svetom vladici Nikolaju kao jedan od njegovih najvernijih sinova. Taj put je započeo svojim rođenjem u selu Bogoštica kod Krupnja i ceo život je spremno prihvatao sve što mu je sveta Crkva naložila i blagoslovila. Taj svoj podvig oko Vladike Nikolaja je započeo još u Evropi i Australiji, sakupljajući dela Vladike Nikolaja i u teškim uslovima izdao ta dela kada je ovde to bilo zabranjeno. Međutim, time se nije završio njegov podvig, a da je samo to uradio, bilo bi dovoljno. Kada je postao Episkop šabačko-valjevski, on je doneo najveći blagoslov našem narodu, mošti Vladike Nikolaja, kao što su nekada Sveti Arsenije Sremac i Sveti kralj Vladislav doneli iz Bugarske mošti Svetog Save. Kao kruna i završetak njegovog služenja Vladici Nikolaju je ovaj divni manastir koji je podigao i koji simbolizuje život Svetog vladike koji je bio veliki arhijerej, zlatousti propovednik, svenarodnu vladiku, ali u dubini duše veliki monah i asketa. Zato ovaj manastir predstavlja molčalnicu čitavog našeg roda“. Slavske darove je osveštavao Mitropolit Jovan, a u kulturno-umetničkom programu su učestvovali učenici Osnovne škole „Petar Vragolić“ iz Ljuboviće, pesnik Srđan Ristić i guslar Dragomir Maksimović.