Istina o smrznutom pomfritu: Dvostruko prženje i kalorije

Smrznuti pomfrit, hrskav i spreman za deset minuta, jedan je od najpopularnijih brzih priloga u mnogim kuhinjama. Međutim, postavlja se pitanje da li je to zaista pravi krompir ili samo industrijski proizvod sa malo sličnosti sa originalom.

Kupovni pomfrit jeste krompir, ali se koristi specijalne sorte koje sadrže više skroba i manje vode, što pomaže da postane hrskav prženjem. Proces obrade uključuje ljuštenje, sečenje i kratko blanširanje u vrućoj vodi, nakon čega se pomfrit preprži u ulju prije zamrzavanja. Kada se zatim priprema kod kuće, prolazi kroz drugi toplotni tretman, što dramatično menja njegovu nutritivnu sliku.

Običan kuvani krompir je relativno skromna namirnica sa malo kalorija i gotovo bez masti, dok pomfrit postaje znatno bogatiji energijom. Ulje koje se upija tokom preprženja višestruko povećava kalorijsku vrijednost. U svom prirodnom obliku, krompir je povrće sa dobrim udjelom kalijuma i vlakana, ali se u obliku pomfrita pretvara u prilog bogat mastima. Problem, dakle, nije u krompiru, već u masnoći. Osim toga, većina kupovnih pomfrita sadrži dodatnu so, a nerijetko i dekstrozu za postizanje ujednačene zlatne boje tokom pečenja.

Neki proizvodi sadrže stabilizatore ili sredstva protiv pjenjenja koja se koriste tokom prženja. Riječ je o dozvoljenim aditivima, ali oni dodatno udaljavaju proizvod od njegove prirodne verzije. U poslednje vrijeme, akrilamid, jedinjenje koje nastaje prilikom pečenja ili prženja skrobnih namirnica na visokim temperaturama, izaziva posebnu zabrinutost. Što je pomfrit tamniji i jače zapečen, to je veća vjerovatnoća stvaranja ove supstance. Stručnjaci savjetuju da se pomfrit ne peče do tamnosmeđe boje, a pravilo „zlatno-žuto, ne smeđe“ postalo je norma umjerenosti.

Povremena konzumacija kupovnog pomfrita teško da će imati ozbiljne posljedice, ali problem nastaje kada postane redovan dio ishrane, zamenjujući kuvano ili pečeno povrće. Tada dodatne kalorije, masti i so mogu doprinijeti gojenju, povišenom krvnom pritisku i dugoročnim kardiovaskularnim rizicima. Razlika između običnog krompira i pomfrita može se uporediti sa razlikom između svježe jabuke i pite od jabuka — osnovna sirovina je ista, ali način obrade drastično mijenja nutritivni učinak.

Postoji i zdravija alternativa: ako se pomfrit priprema u rerni bez dodatnog ulja, na umjerenoj temperaturi i bez prekomjernog tamnjenja, nutritivna šteta može se znatno smanjiti. Način na koji ga konzumiramo takođe pravi razliku — kao prilog uz uravnotežen obrok ili kao dio visokokalorične brze hrane. Na kraju, istina nije tako dramatična kao što se često prikazuje na društvenim mrežama: kupovni pomfrit nije lažna hrana niti „plastika“. I dalje je to krompir, ali je proces obrade čini kaloričnijim, masnijim i nutritivno nepovoljnijim od svog jednostavnog, kuvanog oblika. Razlika između zdravog i nezdravog često ne leži u samoj namirnici, već u tome koliko često i na koji način završava na našem tanjiru.