Uticaj obroka u društvu na mentalno zdravlje starijih osoba

U savremenom društvu često se postavlja pitanje da li je bolje jesti sami ili u društvu. Ova tema postaje posebno važna kada je riječ o starijim osobama, kod kojih obroci u samoći mogu imati značajan uticaj na mentalno zdravlje. Istraživanje koje su sproveli istraživači sa Univerziteta Flinders, predvođeni dijetetičarkom i doktoрандом Kejtlin Vajman, analizirao je međunarodne studije o ishrani i načinu života starijih ljudi.

Rezultati su pokazali da stariji ljudi, uzrasta od 65 do 70 godina, koji često jedu sami, češće imaju problema sa ishranom, gube telesnu masu i postaju fizički slabiji u poređenju sa onima koji obroke dele sa porodicom ili prijateljima. Pritom, obrok u samoći može imati dvostruki efekat. S jedne strane, može biti pozitivan, podstičući pažljivost, nezavisnost i samopouzdanje, dok s druge strane može signalizirati depresiju, stres i usamljenost.

Jednoličnost obroka i smanjena motivacija za pripremu zdravih jela često vode do loših prehrambenih navika među starijim osobama. Mnogi se odlučuju za jednostavne obroke, poput hleba i čaja ili instant hrane, koja sadrži malo ili nimalo povrća i mesa. Dugoročna istraživanja ukazuju na to da su stariji ljudi koji redovno jedu sami izloženi većem riziku od nenamernog gubitka telesne mase, što može dovesti do smanjenja mišićne snage i opadanja fizičke funkcionalnosti.

Ako se ne preduzmu mjere, gubitak telesne mase i nedostatak proteina mogu imati ozbiljne posledice, uključujući slabiji imunitet i povećanu podložnost bolestima. Autori studije ističu da zajednički obroci donose više od same ishrane – oni omogućavaju društvenu interakciju, osećaj zajedništva i strukturisanje dana, što pozitivno utiče na apetit i raspoloženje.

Preporučuje se da lekari i negovatelji postavljaju pitanja o tome da li starije osobe jedu same i koliko često, jer to može biti važan pokazatelj nutritivnog i zdravstvenog rizika. Takođe, lokalne zajednice i socijalne službe bi trebale razvijati programe zajedničkih obroka u domovima za starije i centara zajednice, kao i kroz volonterske inicijative. Cilj je smanjiti broj starijih osoba koje jedu same i unaprijediti kvalitet njihove ishrane.

Ova otkrića menjaju način na koji razmišljamo o ishrani u starijem uzrastu. Nije dovoljno samo jesti, važno je i kako, šta i sa kim jedemo, kao i da li imamo društveno okruženje koje nas podstiče na brigu o zdravlju. Za starije osobe, posebno one koje žive same, usamljenost tokom obroka može postati ozbiljna prijetnja, ne samo kroz gubitak apetita, već i kroz slabiji imunitet i smanjenu vitalnost. Redovni, zajednički obroci mogu biti jednostavno, ali efikasno rešenje za očuvanje zdravlja i društvene povezanosti.