Rouz Veb Strugar: Heroina iz Ceklina tokom Prvog svjetskog rata

U teškim vremenima nakon rata u Riječkoj nahiji, pomoć je počela da stiže do Strugara, a gospođa Rouz Veb Strugar bila je među najaktivnijima u misiji Američkog crvenog krsta. Njena priča se prostire kroz četiri godine gladi i oskudice tokom Prvog svjetskog rata u Ceklinu, gdje je zabilježena kao Ruža Markova.

Rouz je rođena u Takomi, Washington, gdje je odrasla uz prelijepu prirodu koja je podsećala na crnogorske padine. Tokom rata, njen suprug Marko Strugar se pridružio borbama protiv Austrougarske, dok je ona ostala u Ceklinu s njihovim sinom. Njihova sudbina bila je isprepletena sa sudbinama mnogih drugih, a pomoć je počela da pristiže zahvaljujući Rouzinoj inicijativi.

Na 16. decembar 1919. godine, „The Daily Alaska Citizen“ je objavio priču o Rouz, koja je opisala njeno izolovano postojanje u crnogorskim planinama. Američki mediji su je pratili, a njena sudbina postala je poznata širom Sjedinjenih Američkih Država. Iako je Marko bio zarobljen tokom rata, on je uspeo da se vrati u Ameriku i zatraži pomoć za svoju porodicu.

Rouz je postala ključna figura u dostavljanju pomoći u Ceklin, preuzimajući obavezu da se brine o potrebama lokalnog stanovništva. Opisana je kao visoka, lijepa žena koja je naučila da govori jezik gorštaka. Nažalost, njena fotografija nije sačuvana, ali su njeni doprinosi zabeleženi u arhivama.

Nakon rata, Rouz se vratila u Ameriku, gde je nastavila da živi. Preminula je 20. februara 1941. godine u Lejkvudu, Washington, a sahranjena je u prelijepom planinskom kraju. Njen sin, Filip Markov Strugar, rođen je 1912. godine u kanadskoj Alberti. Takođe, poznato je da je preminuo 1994. godine u Sent Luisu.

Priča o Rouz Veb Strugar ostavlja snažan utisak o hrabrosti i saosećanju prema ljudima koji su pretrpjeli ratne strahote. Njena uloga u pomaganju onima kojima je pomoć bila najpotrebnija predstavlja svetlu tačku u mračnim vremenima.