Mileta Kiloni i njegov rulet

Mileta Kiloni, prvi privatni priređivač igara na sreću u Titovoj Jugoslaviji, postao je simbol Nikšića, koji je bio poznat kao pokeraška prestonica. Njegov čuveni rulet nalazio se na autobuskoj stanici i nije mu bila potrebna ni licenca ni reklama. Samo je bila tu njegova rulet daska, ručno napravljena, sa ekserima koji su delili poja na kojima su, pored brojeva, bila imena fudbalskih klubova kao što su Zvezda, Partizan, Dinamo, Hajduk, Sutjeska, Budućnost, OFK Beograd.

Kada bi Mileta zavrteo dasku, okupljeni bi zaćutali kao pred izvlačenje državne lutrije. Pokazivač bi skakao od eksera do eksera, dok bi se napetost osjećala u vazduhu. Kada bi se kocka zaustavila, neki bi slavili, dok su drugi psovali sudbinu. Mileta, kada bi pobijedio, nije se razmetao; samo bi raširio prste desne ruke i lagano prešao preko brade, pokazujući svoj karakteristični osmeh bez osmeha.

Oko ruleta se odvijala prava pozorišna predstava života. Tamo su se sklapala prijateljstva i raspravljala o važnim pitanjima. Dok bi rulet zvučao, iz daljine bi se čulo pevanje Švajla, koji je često pomagao Mileti, oraspoložavajući kockare svojim dosjetkama. Mileta je bio prizor za sebe, sa svojim kaubojskim šeširom i prepoznatljivim brkovima, koji su bili gusti i požuteli od duvana.

On je osvajao prostor u kojem se nalazio, izgledajući kao direktor najvećeg kazina na svetu. Njegov Monte Karlo bio je sastavljen od drvenih dasaka i eksera, ali je bio veći od mnogih pravih kazina. U njegovom ruletu, kockalo se ne samo novcem, nego i sujetom, navijačkom čašću i nadom malog čovjeka da će se sreća osmehnuti.