Na današnji dan umro Milorad Medaković

Na današnji dan, 14. marta 1897. godine, u Beogradu je umro Milorad Medaković. Bori se za oslobađanje srpskog naroda i romantičarskim zanosom širi ideju slovenstva i ljubav prema Rusiji, čijom se tadašnjom moći ponosio koliko i svojom srpskom pripadnošću.

Nošen patriotizmom, Milorad 1844. godine odlazi na Cetinje i postaje učitelj. Od tada počinje njegova uzbudljiva diplomatska, novinarska, istraživačka i književnička karijera. Poslije nekoliko godina, Njegoš imenuje Milorada za svog prvog ađutanta. Ubrzo postaju veliki prijatelji, četvorogodišnji saradnici i saborci. Zajedno odlaze u Beč, gdje mu Njegoš povjerava ulogu korektora „Gorskog vijenaca”. Po povratku iz Austrije, Milorad svraća u Veneciju, radi prikupljanja građe o Crnoj Gori.

Odlučuje da napusti Cetinje i krene u novinarsku i književnu avanturu. Septembra 1848. godine, Milorad se obreo u Kotoru, a dva mjeseca kasnije u Sremskim Karlovcima, gdje se priključuje svom bratu, doktoru filozofije Danilu Medakoviću, koji je u to vrijeme bio poznati novinar i izdavač časopisa „Napredak”. Zbog pisanja članaka protiv Metternihove politike ugnjetavanja južnih Slovena, Milorad Medaković je bio uhapšen. Po izlasku iz zatvora, odlazi u Zagreb, gdje se priključuje Ljudevitu Gaju i postaje saradnik „Narodnih novina”.

Bio je glavni urednik „Šumadinke”, pokrenuo je časopise „Vojvođanka” i „Južna pčela”. Krajem 1854. godine, Milorad dobija poziv sa Cetinja „da se primi položaja sekretara kneza Danila”. Prihvaća ponuđeno i tako ulazi u politiku. Putovao je u Rusiju, nastojeći da izdejstvuje političku nezavisnost Crne Gore. Jedno vrijeme bio je činovnik Ruskog poslanstva u Beogradu. Radio je i na prikupljanju knjiga za cetinjsku biblioteku, a u Dubrovniku je završio fotografski kurs i tako 1845. godine postao prvi crnogorski fotograf.

Umro je u Beogradu 14. marta 1897. godine u 74. godini života, zavještavši tri kuće i sve akcije srpskom narodu. Najznačajnije delo Milorada Medakovića je „Život i običaji Crnogoraca”.