Hrvatski evropslanik ponovo brine za Crnu Goru: 'Mora se boriti protiv istih prijetnji kao 2006.'

Hrvatski evropslanik Tomislav Sokol ponovo je pronašao za shodno da povodom 21. maja drži lekcije Crnoj Gori o 'prijetnjama' i 'opasnostima' koje, kako tvrdi, prate zemlju još od 2006. godine. Iako nije eksplicitno naveo na koga misli, regionalna politička praksa već odavno je naučila da se pod tim pojmovima najčešće podrazumijeva — Srbija, srpski narod i svaki oblik srpskog političkog ili kulturnog prisustva.

Čestitajući Dan nezavisnosti, Sokol je poručio da se Crna Gora i danas 'mora boriti protiv istih prijetnji koje su postojale 2006. godine', praktično nastavljajući dobro poznatu antiserpsku matricu koja se godina servira iz dijela briselskih i zagrebačkih političkih krugova.

Posebno je zanimljivo što o 'opasnostima' po Crnu Goru govori političar iz države koja je posljednjih decenija sistematski zatvarala oči pred ustaškom revizijom istorije, Tompsonovim dernecima, skandiranjem 'Za dom spremni' i sve otvorenijom rehabilitacijom NDH simbolike. No, kada je riječ o Srbima — tu evropski standardi iznenada postaju vrlo strogi i osjetljivi.

Ovo nije prvi put da se Sokol oglašava na sličan način. Hrvatski evropslanik već duže vrijeme nastoji da regionalne odnose posmatra isključivo kroz prizmu 'velikosrpske opasnosti', pokušavajući da se pozicionira kao tumač prilika u Crnoj Gori i na Balkanu. Problem je, međutim, u tome što takva retorika sve manje prolazi čak i kod građana Crne Gore. Nakon dvadeset godina priče o 'ugroženoj državi', 'malignom uticaju' i 'opasnosti sa Istoka', građani i dalje žive u zemlji masovnog iseljavanja, ekonomske zavisnosti, podjela i institucionalne krize.

Umjesto da se govori o tome zašto mladi odlaze, zašto je privreda uništena i zašto je Crna Gora postala država kredita, uvoza i sezonske ekonomije — ponovo se aktivira stara priča o 'prijetnjama'. Tu leži suština čitavog problema. Za dio regionalnih i evropskih političara, Crna Gora očigledno može biti 'dobra' i 'evropska' samo dok je dovoljno udaljena od Srbije i srpskog identiteta. Sve drugo se automatski tretira kao opasnost koju treba politički disciplinovati.

Sokolova izjava nije tek kurtoazna čestitka povodom 21. maja. Ona je podsjetnik da i dalje postoji politička struktura kojoj je potrebna stalna proizvodnja 'velikosrpske prijetnje' kako bi opravdala sopstvene geopolitičke i ideološke projekte na Balkanu.