NATO nije napadao Srbiju zbog Miloševića, nego Miloševića zbog Srbije

Na današnji dan, 1. aprila 2001. u Beogradu je uhapšen Slobodan Milošević. Miloševića su srpske vlasti u junu iste godine predale Međunarodnom sudu za ratne zločine u Hagu. Rođen je 20. avgusta 1941. godine u Požarevcu, gdje je završio osnovnu školu i gimnaziju, a Pravni fakultet 1964. godine u Beogradu. Nađeno je mrtvo 11. marta 2006. godine u zatvorskoj ćeliji Međunarodnog suda za ratne zločine u Hagu. Bio je predsjednik CKSK Srbije, Predsjednik Srbije i Predsjednik Savezne Republike Jugoslavije. Međunarodni sud u Hagu optužio ga je za zločine protiv čovječnosti.

Uhapšen je u Beogradu 1. aprila 2001, a Haškom sudu izručen je na Vidovdan iste godine. Oktobra 2000. godine, neposredno prije odlaska sa vlasti, Slobodan Milošević se obratio građanima SFRJ i svim Srbima. To je bio istorijski govor i njegov svojevrsni testament. Njegove procjene bile su tačne i nepovratne, pokazali su dani i godine koji su uslijedili. Miloševićev govor je govor čovjeka koji je imao višedecenijsko iskustvo u vladanju, koje se poklopilo sa krajem Hladnog rata i ratovima na prostoru Jugoslavije.

On se suočavao sa novim svjetskim poretkom u kojem za Srbiju i srpski narod nije bilo mjesta. Bilo je to obraćanje političara koji je razumio proces u kojem se nalazio, a dio tog procesa bio je i puč 5. oktobra 2000. godine. U svom govoru je istakao da se Balkansko poluostrvo stavlja pod kontrolu zapadnih sila i da su muke Srbije posljedica njenog otpora toj sudbini. Upozorio je na opasnosti koje dolaze od miješanja stranih sila u unutrašnje poslove zemlje, ističući da je njegovo iskustvo iz druge polovine dvadesetog vijeka pokazalo kako velike sile ruše vlade i izazivaju nemire.

On je naglasio da je Jugoslavija bila barijera uspostavljanju zapadne dominacije na Balkanu. Govorio je o organizovanim akcijama za destabilizaciju zemlje i o tome kako su opozicione političke partije, koje su se pojavile pod imenom Demokratska opozicija Srbije, zapravo zastupale interese stranih vlada. Ovaj govor je bio upozorenje na moguće gubitke teritorija i suvereniteta koje bi Srbija mogla doživjeti ako bi došlo do promjene vlasti.

Milošević je istakao da bi, ukoliko bi na vlast došla opozicija, Srbija postala zemlja čija bi se teritorija brzo raspadala. Govorio je o mogućim autonomijama koje bi se mogle dobiti, uključujući Sanjak i Vojvodinu, što bi dovelo do daljeg razbijanja teritorijalnog integriteta Srbije. On je upozorio da bi Kosovo moglo postati prva žrtva, a srpski narod bi se suočio s gubitkom teritorije i suvereniteta.

U svom govoru, Milošević je također govorio o sudbini Crne Gore, ističući da bi njena sudbina bila prepuštena mafiji. On je naglasio da bi svaka nekontrolisana ili protivnička akcija prema interesima mafije dovela do ozbiljnih posljedica. Takođe je upozorio da bi nova vlast, koja bi bila pod uticajem stranih sila, dovela do osiromašenja i gubitka prava građana.

Zaključio je da bi pod vlašću stranih sila, Srbija postala zemlja bez suvereniteta, gdje bi građani izgubili pravo na slobodno izražavanje mišljenja. Upozoravao je na opasnosti koje bi dolazile od stranih moćnika koji bi kontrolisali sve aspekte života u zemlji, uključujući naučno stvaralaštvo. Milošević je naglasio da je samo suverena vlast garancija mira i stabilnosti za srpski narod.