"Dugi marš" u svetosavsku vječnost

Koncept "Srpski svet" predstavlja projekat koji se oslanja na neuporedivo veću temporalnu dimenziju, a svi njegovi zagovornici, bez obzira na to da li su na vlasti ili ne, samo su vojnici koji ispunjavaju kratkoročne taktičke zadatke.

Okretanje Andrije Mandića prema Evropi može se posmatrati kao taktički politički potez koji donosi značajne praktične koristi onima koji se odluče na takvu promjenu. Ova odluka, međutim, nema mnogo dodirnih tačaka sa opozicionom nadom da je "srpski svet" poražen i da je pitanje dana kada će se urušiti.

Za bolje razumijevanje ovog "okretanja" neophodno je analizirati diskurs "drugačijeg puta ka istom cilju" koji Mandić pominje u kontekstu raslojavanja unutar liderske strukture srpskog biračkog tijela u Crnoj Gori. Takođe, važno je detaljnije razmotriti koncept "srpskog sveta" kao okvir u kojem se pozicionira budućnost kolektiva, odnosno kao model razvoja koji ne počinje i ne završava s individualnim političarom i autoritarnom strukturom vlasti koju taj političar stvara.

Projektovanje nade u skori krah ovog kleronacionalističkog i neoimperijalnog koncepta može biti razumljivo iz pozicije političkog aktivizma, ali je, de facto, kontraproduktivno za sve one koji se bore za temeljno dekonstruisanje takvog okvira i takve retrogradne vizije budućnosti kolektiva.