Istorijska uloga KPJ u ustanku 13. jula 1941. godine

KPJ je organizovala i inicirala ustanak u Crnoj Gori, 13. jula 1941. godine. Ovo je istorijska činjenica, iako mnogi ustanici nijesu obavezno bili ideološki potkovani sljedbenici marksizma i lenjinizma. Oružani ustanak protiv fašističkog okupatora nije bio isključivo ideološki motivisan čin.

Neki od onih koje savremeni nasljednici ideologije četništva što danas vladaju u Crnoj Gori pokušavaju presvući u tobožnje lidere antifašističkog ustanka su bili kalkulanti koji su pristupili ustanicima tek nakon što su procijenili da ustanak ima šansu da bude uspješan. Dokumentovana je činjenica da je, na primjer, Pavle Đurišić odbio dva poziva beranskih organizatora ustanka da im se pridruži. Većina takvih računđžija su se ubrzo po inicijalnom stagniranju ustaničkih aktivnosti u Crnoj Gori priključili ostacima tzv. Kraljevske vojske u otadžbini i postali oružani saradnici fašističkog okupatora.

Od tada, pa do oružanog poraza okupatora u Crnoj Gori i šire, oni su bili integralni dio okupatorskih snaga na našem prostoru i vojno djelovali na osnovu šire koordinacije koju je nalagao fašistički okupator. Ono što se jasno može prepoznati jeste istorijska i ideološka transverzala kontinuiteta kalkulantnosti i neiskrenosti koja povezuje tadašnje četničke saradnike okupatora i njihove današnje ideološke sljedbenike.

Može se reći da je inicijalni kalkulantski antifašizam s početka 1941. godine onih koji su Drugi svjetski rat proveli na okupacionom kazanu bio iskren isto koliko je iskreno i današnje evropejstvo njihovih ideoloških potomaka. Savremeno neočetničko uvijanje u zastavu EU ne može pobrisati savremenu neiskrenost potomaka, niti činjenicu četničke saradnje s fašističkim okupatorom iz Drugog svjetskog rata.

Zvanično polaganje omodernoj istoriji naše države o kolaborantima iz Drugog svjetskog rata predstavlja svojevrsno “carevo novo odijelo” današnje vlasti. Ne postoji prepečena šljivovica koja može taj istorijski negacionizam sakriti, bez obzira koliko čaša se “eksira” sa Martom Kos. Reći bilo šta drugo za četničke kolaborante s fašističkim okupatorom predstavlja istorijski negacionizam. Na sreću, činjenice su neumoljive.