Tajna društva i njihova uloga u istoriji

Lord Benjamin D`Izraeli je nekada izrekao da svetom ne upravljaju ličnosti koje stoje na čelu država, već tajna društva koja zakulisno vladaju čovječanstvom oblikujući, manje–više, sve važne pokrete u ljudskoj istoriji. Čak je i moćna Habsburška monarhija strahovala od njihovog razornog delovanja, pa je 1795. godine zabranila rad masoneriјe u svojoj državi, delimično odgađajući ostvarenje masonskog antimonarhističkog plana – svrgavanje cara i uspostavljanje republike.

Dva osnovna obreda modernog Slobodnog zidarstva su 'Egipatski' i 'Škotski'. Prvi su revizionisti i ratni huškači, dok su drugi mirotvorci. Ova dva obreda su međusobno usklađena i savršeno se dopunjuju. Masonska taktika oba obreda se naziva: 'Uvek biti u sredistu rađajućeg se ciklona'. Ova taktika podrazumijeva uvođenje svojih ljudi u različite strukture moći, uključujući fasisitičke, nacističke, anarhističke, socijalističke, vojne i policijske, kao i demokratske organizacije. Za masonsku organizaciju je ključno da neko od 'njihovih' bude na vrhu.

Francuska revolucija se smatra prvim velikim uspehom masona. Prelomni trenutak u istoriji antihršćanske zavere predstavlja 1. maj 1776. godine, kada je dvadesetosmogodišnji Adam Vajshaupt osnovao Red iluminata u Ingolštatu. Družtvo je prvobitno nosilo naziv Udruženje savršenih, a kasnije su se nazvali Iluminati, kako su se pre njih zvali ahristički i antihršćanski francuski pisci enciklopedisti okupljeni oko Voltera. Iluminati su zapravo stvoreni za izvršavanje planova visoke masoneriјe u uspostavljanju Novog svetskog poretka.

Vajshaupt je postavio sedam osnovnih zadataka za ostvarenje svoje megalomanske 'Svetske revolucije': ukidanje monarhije i svih legalnih vlada, ukidanje privatne svojine, ukidanje prava na nasledstvo, ukidanje patriotizma, ukidanje svih religija, ukidanje porodice i stvaranje Svetske vlade.

Bezbožnu svetsku revoluciju su nastavili masoni-komunisti u Ruskom carstvu. Vladimir Iljič Lenjin je bio centralna figura ovog pokreta, mrzeo je Boga i pravoslavlje. Njegova filozofija je dovela do stvaranja masovne revolucionarne partije zasnovane na strogoj disciplini i krvi, a uspeo je da zemlju gurne u krvavi građanski rat.

Anerhisti širom Evrope, uz vođstvo tajnih društava, su svrgavali kraljeve i careve, među kojima je bio i austo-ugarski prestolonaslednik Franjo Ferdinand, kao i srpski kralj Aleksandar Karađorđević. Ovaj poslednji je ubijen u zavereničkom atentatu, a dinastija Obrenović je bila zatirana od strane masonskih snaga.

Ova priča o tajnim društvima i njihovoj ulozi u istoriji se ne završava, već se nastavlja kroz vekove, ostavljajući dubok trag na sudbinu naroda i država.