Misterija jasnog i odjeci patrijarhalnog svijeta

U analizi romana, koji su poput “Razgovora s Vješticom” Vladimira Vujovića, “Bekos” Enesa Halilovića i “Kraljevski paviljon” Vladimira Vučkovića, autorka ukazuje na problematičan nedostatak ženske perspektive. S obzirom na to da su ovi pisci na putu da dobiju ovogodišnju NIN-ovu nagradu, važno je razmatrati njihova djela iz više uglova, a ne samo zašto nisu postali laureati.

Autorka se posebno fokusira na erotsko kao kategoriju koja ima tijesnu vezu s umjetnošću. Erotska i seksualna energija transponuje se u različite čovjekove djelatnosti, uključujući umjetnost. Dok su pomenuti autori izabrali knjigu kao vid vlastitog erotskog ovaploćenja, čitaoci i kritičari imaju zadatak da se bave Erosom iznutra.

Vladimir Vujović i njegov roman “Razgovori s Vješticom” najzanimljiviji su u okviru ove problematike. Njegov junak Vid Latinović, kao i Bobi Fišer iz romana “Silencio”, odrasta uz snažne ženske figure - majku i tetku. Ove žene prepoznaju talenat svojih sinova i trude se da ih podrže, dok kao odrasli muškarci pokazuju teško razumljivo nesnalaženje u odnosu sa ženama.

Bobi Fišer ne uspijeva da održi ljubavnu vezu sa mladom Mađaricom, uprkos očiglednom erotskom naboju, dok saznanje o pravoj ulozi tetke u životu Vida Latinovića ne menja mnogo, s obzirom na to da se to saznanje dešava kasno, kada su procesi formiranja ličnosti već završeni.

U djelu Vladimira Vujovića, jasnoća teksta je ravna kristalnoj jasnoći, ali se i dalje suočavamo s kontroverzama i misterijama. Vujović odbacuje ideju da rani dječiji crteži budu osnova za objašnjenje umjetnikovih djela, ali istovremeno pruža dovoljno materijala za rekonstrukciju umjetničkog opusa Vida Latinovića.

Enes Halilović, s druge strane, u romanu “Bekos” pokušava da prizemlji erotsko i seksualno kroz svoje junake. Njegov stil pisanja je otvoren i brutalno iskren, dok se bori protiv patrijarhalnog mentaliteta i hipokrizije. Halilović se igra skrivalica, prikazujući sukob između generacija u shvatanju erosa i seksualnosti.

Roman “Kraljevski paviljon” Vladimira Vučkovića nudi subverzivno i zagonetno iskustvo, u kojem se likovi suočavaju s vlastitim željama i društvenim normama. Ova djela zajedno obuhvataju kompleksnu dinamiku erotskog, porodičnog i društveno-političkog konteksta, što čini njihovu analizu izazovnom i intrigantnom.