Rjusuke Hamaguči o filmu 'All of a Sudden'

Da bismo nekoga bolje upoznali, moramo da ga slušamo, vidimo i dodirnemo. U filmu 'All of a Sudden', Rjusuke Hamaguči istražuje složenost ljudskih odnosa, ističući da često ne pokazujemo interesovanje za stvari koje su drugima važne. Ovaj japanski reditelj, poznat po filmu 'Drive My Car' iz 2021. godine, uspijeva da unese život i dubinu u dramu koja traje 196 minuta, a da pritom ne izgubi pažnju gledalaca.

'All of a Sudden' je bio jedan od favorita za Zlatnu palmu na Kanskom festivalu, a nagradu za najbolju glumicu podijelile su Viržini Efira i Tao Okamoto. Radnja se fokusira na Marilu, načelnicu doma za negu starih, koja se sprijateljuje sa japanskom pozorišnom rediteljkom Mari Morisaki, koja se suočava s terminalnom bolešću. Njihov odnos je prožet filozofskim razgovorima i brojnim referencama.

U razgovoru sa 'Objektivom', Hamaguči objašnjava izazove prilikom učenja jezika glumica, ističući da je Tao Okamoto imala prednost jer je već živjela u Parizu. S druge strane, Viržini Efira je morala da učitava japanski jezik brzo, uz posebne dijaloge koje je Hamaguči lično snimao za nju.

Hamaguči naglašava važnost pozorišta u svom radu, govoreći o inspiraciji koju je dobio iz filmova poput 'Opening Night' i 'Love on The Ground'. Njegova želja da spoji pozorište i film proizašla je iz lične potrebe da istraži kako se pozorišna umetnost može integrisati u filmsku naraciju.

Film 'All of a Sudden' se bavi temama ljubavi i smrti, a inspiraciju reditelj je pronašao u knjizi japanskog medicinskog antropologa Takešija Matašime. U filmu, Hamaguči se oslanja na iskustva iz vlastitog života, pitajući se zašto u savremenom društvu često nemamo vremena da se istinski interesujemo za druge ljude.

On takođe ističe kako su emocije ključne u glumi i kako njihov nedostatak može uticati na kvalitet filma. 'U Japanu, glumcima se često kaže da jednostavno izgovore dijalog, što dovodi do nedostatka emocionalne dubine', kaže Hamaguči.

Kada je riječ o izboru starih lica kao teme, Hamaguči objašnjava da je scenario zasnovan na meditativnoj prepisci između filozofkinje i medicinske antropološkinje, a da se zapravo fokusira na prijateljstvo između dvije žene. 'Bilo je teško adaptirati tu knjigu, ali prijateljstvo je ono što je suštinsko', dodaje reditelj.

Na kraju, Hamaguči se osvrće na uticaj kapitalizma na ljudske živote, ističući kako se u filmu oslikava stvarnost u kojoj se često zanemaruju emocije i ljudski odnosi. 'Iako se može činiti da film nudi nadu, zapravo se bavi teškim pitanjima koja su potresna i jasna', zaključuje on.