Đura Dančić - saborac Vuka Karadžića u reformi pravopisa

Đura Dančić, srpski filolog i saborac Vuka Stevanovića Karadžića u borbi za reformu srpskog jezika i pravopisa, rođen je na današnji dan, 4. aprila 1825. godine.

Poslije studija u Požunu (Bratislava), Pešti i Beču, radio je kao bibliotekar Narodne biblioteke u Beogradu, sekretar Društva srpske slovensosti i profesor Liceja i Velike škole. U prvom svom radu „Rat za srpski jezik i pravopis” (1847), kojim je doprinio brzom pobjedi Vukovih ideja, potpisao se prezimenom Dančić, umjesto porodičnim Popović.

Vukove i sopstvene poglede na jezik dosljedno je sprovodio u prevodima sa latinskog „Psaltira Davidovog” i „Starog zavjeta”. Objavao je više djela iz stare srpske književnosti među kojima su: „Žitije Svetog Save” (Teodosije), „Život Svetoga Simeuna i Svetoga Save” (Domentijan), „Životi kraljeva i arhiepiskopa srpskih” (Danilo i njegovi učenici), te „Nikoljsko jevanđelje”.

Izdao je „Rječnik iz književnih starina srpskih” i započeo veliki istorijski „Rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika”. Pomogao je Vuku da prevede „Novi zavjet”. Ostala Dančićeva djela su: „Mala srpska gramatika”, „Srpska sintaksa”, „Oblici srpskoga jezika”, „Istorija oblika”, „Osnove srpskoga ili hrvatskoga jezika”, „Korenini”, te „Srpski akcenti”.