Godišnjica smrti Desanke Maksimović: Sjećanje na veliku pjesnikinju

Desanka Maksimović (1898-1993), poznata pjesnikinja i članica Srpske akademije nauka i umetnosti, preminula je 11. februara 1993. godine. Njena poezija odlikuje se toplinom, senzibilnošću, neposrednošću, muzikalošću i rodoљubljem. Nakon završetka beogradskog Filozofskog fakulteta, radila je kao profesor u Obrencu, Dubrovniku i Beogradu.

Maksimović je napisala brojne zbirke pjesama, među kojima su „Pesme“, „Zeleni vitez“, „Pesnik i zavičaj“, „Otažbino, tu sam“, „Miris zemlje“, „Tražim pomilovanje“, „Nemam više vremena“, „Pesme iz Norveške“, „Letopis Perunovih potomaka“, „Ničija zemlja“ i „Slovo o ljubavi“. Takođe, autor je zbirke pripovijedaka „Ludilo srca“ i romana „Otvoren prozor“ i „Ne zaboraviti“.

Putovala je širom tadašnje Jugoslavije i stekla veliki broj prijatelja među piscima i pjesnicima, među kojima su bili i Miloš Crnjanski, Ivo Andrić, Gustav Krklec, Isidora Sekulić i Branko Ćopić. Njena poezija je istovremeno ljubavna i rodoљubiva, poletna i mladalačka, ozbiljna i osjećajna.

Nakon tragičnih događaja, poput strijeljanja đaka u Kraljevu 21. oktobra 1941. godine, Desanka je napisala jednu od svojih najpoznatijih pjesama „Krvavu bajku“, koja svjedoči o teroru okupatora nad nedužnim narodom i đacima tokom Drugog svjetskog rata.