Stranci sve više razmišljaju o napuštanju Crne Gore

U posljednje vrijeme, sve više stranaca razmišlja o napuštanju Crne Gore, a to potvrđuju i sagovornici iz poslovnog sektora. Natalija Gerasimova, direktorka kompanije koja se bavi registracijom stranih firmi, ističe da oko 70 odsto njenih klijenata razmatra odlazak zbog zabrinutosti izazvanih novim zakonom o strancima.

„Imala sam klijentkinju koja je za dvije nedjelje zatvorila moderan beauty salon, u kojem je radilo pet zaposlenih. To više nisu sitnice, to su konkretni biznisi koji nestaju“, upozorila je Gerasimova u emisiji Boje jutra na TV Vijestima.

Ona naglašava da je glavni problem nepreciznost zakona. „Zakon nije jasan i ne daje mogućnost da se planira budućnost. Uslov od 5.000 eura poreza tumači se različito od opštine do opštine. Ne znamo da li se računa od januara, od dana stupanja zakona na snagu ili za prethodnu godinu. Zakon ne može imati retroaktivno dejstvo, ali u praksi se tako primjenjuje“, kazala je.

Mihael Bader, predsjednik Odbora za turizam u Njemačko-crnogorskom poslovnom klubu, dijeli slične stavove. Iako su građani Evropske unije izuzeti od određenih spornih odredbi, naglašava da su neka rješenja jednako problematična. „Najveći problem za Nijemce je ograničenje odsustva od samo 30 dana godišnje. To je apsolutno neizvodljivo za ljude koji vode biznis, koji putuju, ali i za penzionere koji su došli da ovdje mirno žive“, istakao je Bader.

Bader također navodi da su mu se mnogi strani državljani već javili s namjerom da napuste Crnu Goru. Upozorava i na negativan efekat prvih informacija o obaveznom zapošljavanju najmanje tri crnogorska državljanina. „Iako je ta odredba kasnije izmijenjena, šteta je već napravljena. Informacija se proširila društvenim mrežama i mnogi su odmah zatvorili firme i vratili se u Njemačku“, kazao je.

Oba sagovornika se slažu da država treba da uvede red i spriječi zloupotrebe, ali da se mora napraviti jasna razlika između fiktivnih firmi i onih koji decenijama žive i posluju u Crnoj Gori. „Ne možete isto tretirati nekoga ko 20 godina plaća poreze i nekoga ko postoji samo na papiru“, zaključuje Bader, predlažući da se kriterijumi vežu za realne prihode i postepeni razvoj biznisa.