Beogradski izvor iz 1922. potvrđuje autokefalnost Crnogorske pravoslavne crkve

Beogradski "Glasnik geografskog društva" iz 1922. godine, objavljen u Državnoj štampariji Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, potvrđuje da je Pravoslavna crkva u Crnoj Gori imala status autokefalne crkve. Ova informacija dolazi iz rada srpskog istoričara i slaviste prof. dr Aleksa Ivića, koji je u tom periodu bio dio tadašnje akademske elite.

Ivić, koji je doktorirao u Beču 1905. godine, objavio je rad pod naslovom "Građa za istorijsku geografiju srpske crkve". Iako je u svom radu posrbljavao Crnu Goru i Crnogorce, on priznaje da je Pravoslavna crkva u Crnoj Gori bila autokefalna. Ova tvrdnja dolazi samo dvije godine nakon što je 1920. godine bespravno ukinuta autokefalna Crnogorska pravoslavna crkva.

Na strani 210 Ivićevog rada stoji: "Autokefalna crkva Kraljevine Crne Gore. Do godine 1766. pod Pećkom patrijaršijom. Kasnije posvećenje u Sr. Karlovcima zatim Petrogradu (1833, 1858, 1863, 1888). Eparhije: 1. Cetinje (mitropolit crnogorski i brdski), 2. Raško-zahumski, stolica manastir Ostrog, osnovana 1878." Ovaj opis, iako može imati svojih faktografskih netačnosti, jasno priznaje postojanje autokefalne crkve u Crnoj Gori.

Važnost ovog dokumenta leži u njegovoj sposobnosti da pobija savremene političke i ideološke narative koji nastoje osporiti status Crnogorske pravoslavne crkve. Danas, oni koji negiraju istorijsku autokefalnost Crnogorske crkve treba da prestanu sa političkim i ideološkim ratovima protiv činjenica, jer je još 1922. godine prof. dr Aleksa Ivić, Srbin iz Habsburške monarhije, jasno zapisao da je nezavisna Crna Gora imala svoju autokefalnu crkvu.