Život u Rusiji: Selektivni teror

U Rusiji, selektivni teror se zasniva na dva principa koja oblikuju savremeno društvo. Optužbe u slučajevima koji privlače pažnju javnosti preuzimaju politički aktivisti koji se predstavljaju kao branioci religije, tradicionalnih vrijednosti i istorijskih sjećanja, a istovremeno se bore protiv zapadnog uticaja. Mete ovog terora često izgledaju iracionalno ili manipulativno, a u slučajevima kada se to ne može postići, vlasti radije protjeruju pojedince iz zemlje i sude im u odsustvu.

Jedan od najnovijih primjera takvih presuda dogodio se 4. februara, kada je moskovski okružni sud osudio stand-up komičara Artemija Ostanina na pet godina i devet mjeseci zatvora zbog šala o Isusu Hristu. U istom danu, vojni sud u Sankt Peterburgu proglasio je onkologa Jegora Voščinina krivim za podsticanje terorizma, jer je na svom Telegram kanalu izjavio da bi predsjednika Vladimira Putina i šefa Državne dume Vjačeslava Volodina trebalo obesiti zbog rata protiv Ukrajine, te mu izrekao kaznu od pet i po godina zatvora.

Osuđeni su i drugi, kao što je stjuardesa Varvara Volkova, koja je dobila sedam godina zatvora zbog objave poruke koja je okrivila ruske snage za zločine nad civilima. U međuvremenu, student Vjačeslav Sokolovski iz Černuške kažnjen je devet puta zbog grafita protiv Putina, uz kazne u visini od 15 hiljada rubalja svaki put zbog diskreditacije ruske vojske, s obzirom na to da je Putin vrhovni komandant prema Ustavu.

Ova praksa prikazuje dvije različite strategije u suzbijanju neslaganja. Dok su neki slučajevi blagi, kazne i sudske presude za antiratne poruke i anti-religijske šale su daleko strože u većim gradovima poput Moskve i Sankt Peterburga. Aktivisti koji podržavaju Putina često se fokusiraju na popularne ličnosti, pritiskajući ih da javno podrže rat ili se isele iz zemlje. Popularne ličnosti koje su protestovale protiv rata često su dobile priliku da emigriraju, dok su oni koji su ostali u zemlji suočeni s rigoroznim kaznama.

Ova situacija takođe uključuje i pjevačicu Diano Loginovu, koja je uhapšena zbog izvođenja pjesama muzičara koji su napustili Rusiju. Njena sudbina je bila neizvjesna, ali je na kraju dozvoljeno da napusti zemlju, što ukazuje na selektivnu primjenu pravde i percepciju javnog mnjenja.

Kao zaključak, selektivni teror u savremenoj Rusiji funkcioniše kroz dva ključna principa: optužbe podižu politički aktivisti, a mete ne bi trebale izazvati empatiju ili sažaljenje. Ova strategija, koja se može smatrati naslijeđem iz doba Jurija Andropova, pokazuje kako vlasti koriste represivne mjere kako bi održale kontrolu i onemogućile razvoj društva. U ovom kontekstu, ruski društveni život postaje ispunjen apsurdnim pojavama, što dodatno otežava javnu diskusiju i doprinosi autocenzuri.