Mundijal u Meksiku 1970: Trijumf 'jogo bonito'

Mundijal u Meksiku 1970. godine ostao je upamćen kao jedan od najboljih u istoriji fudbala. Brazil je osvojio treću titulu svjetskog šampiona, a utakmice su bile pravi spektakl napadačkog fudbala. Engleska štampa je tada napisala: 'Trebalo bi zabraniti tako lijep fudbal', nakon što su 'karioke' u finalu savladale Italiju sa 4:1.

Brazilski 'jogo bonito' - najljepša i najčistija igra, došla je do punog izražaja. Pele, jedan od najboljih fudbalera svih vremena, bio je ključna figura, iako je prethodno najavio oproštaj od reprezentacije zbog razočaranja grubim igračima. Ipak, vratio se i osvojio treću titulu. Sa samo 17 godina postao je svjetski prvak, a sa nepunih 20 godina proglašen je državnim blagom u Brazilu.

Nakon postignutog hiljaditog gola, Pele je nastavio da trese mreže, odigrao je preko 1.300 utakmica i postigao skoro toliko golova. Legenda kaže da je čak i zaustavio rat između Nigerije i Bijafre kako bi ga gledali kako igra. U suzama je napustio teren nakon finala, što je bio njegov posljednji nastup na Mundijalima.

Osim po fascinantnom fudbalu, Mundijal 1970. se pamti i kao prvi na kojem su treneri imali pravo na dvije izmjene. Sudije su prvi put koristile žute i crvene kartone, a nezaboravne slike uključuju Franca Bekenbauera koji je polufinale protiv Italije odigrao sa slomljenim ramenom.

Nakon najmasovnijih kvalifikacija u istoriji, u Meksiko nisu putovale selekcije poput Portugala, Argentine, Španije, Mađarske i Jugoslavije, ali su debi na Mundijalu imale reprezentacije Perua, Maroka i Izraela. U polufinalu su igrala četiri svjetska šampiona: Brazil, Njemačka, Italija i Urugvaj. Engleska je ispala u četvrtfinalu, a najbolji strijelac turnira bio je Gerd Miler iz Njemačke, sa devet golova.

Pehar Žila Rimea trajno je ostao u vlasništvu Brazila, koji je treći put postao šampion bez izgubljene utakmice. Pehar je kasnije ukraden i pretopljen u zlato, a u vitrinama se sada nalazi samo kopija.