Dr Miodrag Lazić: Legendarni ratni kirurg koji je vraćao borce iz mrtvih

Dr Miodrag Lazić, rođen u Zemunu, 31. maja 1955. godine, preminuo je u Nišu 14. aprila 2020. godine. Bio je srpski primarius, kirurg i književnik, a tokom rata je bio ratni kirurg dobrovoljac u Republici Srpskoj Krajini (jun 1991 — juli 1992) i Republici Srpskoj (septembar 1992 — februar 1996). Za svoje hrabre akcije, odlikovao ga je Patrijarh srpski Pavle ordenom Svetog Save.

Tokom više od četiri godine, suočavajući se s ratnim užasima i često pod granatiranjem, dr Lazić je spasio živote hiljada ranjenika, žena i djece. Iako je preživio rat, nije uspio da se izbori sa virusom korona. Mnogi su ga tokom života nazivali “ocem urgentne medicine”, a u Republici Srpskoj stekao je status legendarne ličnosti koja je spasila bezbroj života tokom teških ratnih godina.

U avgustu 1991. godine, napustio je udoban život hirurga u Nišu i otišao u tadašnju Republiku Srpsku Krajinu. Tokom svog rada, počeo je da piše dnevnik, koji je nazvao “Dnevnik ratnog hirurga”. Ovaj dnevnik predstavlja potresno svjedočanstvo o ratu bez predaha. Lazić je zapisivao svoje iskustvo: “Radim kao jedini opšti hirurg u glinskoj bolnici, pokrivam prostor od oko 200.000 stanovnika. Prva linija fronta je bila samo tri kilometra udaljena od bolnice.”

U aprilu i maju 1992. godine, imao je više od šezdeset ranjenih i četiri poginula borca. Njegovi zapisi govore o naporima koje je ulagao, uključujući i situacije kada je operisao bez prestanka. Jedan od najdramatičnijih trenutaka bio je kada je, na sarajevskom ratištu, iz mrtvih vratio ranjenog borca Vasu Jeremića. Nakon što je Jeremić proglašen mrtvim, Lazić je masirao njegovo srce, sve dok mu nije ponovo proradilo.

Za svoj rad, dr Lazić je dobio brojna odlikovanja, uključujući i Krst milosrđa. Njegov ratni dnevnik svjedoči o teškim bitkama koje je vodio, uključujući i Vidovdan 1993. godine, kada je operisao i srpske i hrvatske borce. Njegova posvećenost medicini bila je ogromna, obavio je više od 3.500 operacija pod punom anestezijom, a kao jedini hirurg na području tadašnjeg srpskog Sarajeva, ostao je renomiran i poštovan.

Nakon potpisivanja Dejtonskog mira, dr Lazić se povukao iz ratne bolnice, ali je često dolazio u Republiku Srpsku, gde su ga dočekivali kao dragog gosta. Njegovo putovanje od Milića do Rogatice i Višegrada često je trajalo godinama, jer je svima želio da se obrati i izgradi lične veze sa svojim nekadašnjim pacijentima.