Sveti Porfirije Gazski: život arhipastira od Solunu do Gaze

Sveti Porfirije Gazski rođen je u Solunu od roditelja bogatih. Svoju mladost do dvadesetpet godina provede u rodnom gradu, potom napušta dom roditeljski i svjetski život i odlazi u Misirsku pustinju.

Pod vodstvom opitnoga duhovnika mladi Porfirije se tu zamonaši i provede pet godina. Onda poseti Svetu Zemlju u društvu sa svojim vernim drugom, inokom Markom.

Blizu Jerusalima podvizavaše se u nekoj pešteri opet pet godina. No tada se raslabio u nogama pa nije mogao ići. Ipak, puzeći na koljenima, on je stalno posećivao službe Božje.

Jedne noći u viziji javi mu se sam Gospod i isceli ga od neduga u nogama, te posta potpuno zdrav.

Kada bi izabran za episkopa u GazI, Porfirije se s teškim srcem primi dužnosti. U GazI zateče samo dvesto osamdeset hrišćana; svi ostali žitelji bili idolopoklonici, i to veoma fanatični.

Samo svojom velikom verom i strpljenjem Porfirije uspije da Gazane prevede u veru Hristovu.

Morao je lično putovati u Carigrad cara Arkadiju i patrijarhu Jovani Zlatoustu, da traži potporu u nejednakoj borbi s idolopoklonicima. Željenu potporu on i dobije.

Idolski se hramovi zatvore, kumiri poruše i sagradi krasna crkva sa trideset mermernih stubova. Zidanje ovoga hrama pomogla je naročito carica Evdoksija.

Porfirije je živio dovoljno dugo da vidi cijeli grad Gazu obraćen u veru hrišćansku, no to tek posle mnogih napora, stradanja i suznih molitava Bogu.

Upokojio se mirno 421. godine. Čudotvorac bio za života i posle smrti. Mošti mu počivaju i sada u Gazi.

Tropar (glas 4): Istina stvari objavi te stadu tvome kao pravilo vere, obrazac krotosti i učitelja uzdržanja. Zbog toga si smirenjem stekao visoke počasti, a siromaštvom bogatstva: Oče Porfirije, moli Hrista Boga da spase duše naše.

Prilog Sveti Vladika Nikolaj (Mitropolija)