Olivera Katarina - umjetnica od rođenja do smrti

Olivera Katarina, legendarna glumica i pjevačica, preminula je u 87. godini, a vijest o njenoj smrti obilježila je 21. jul. Rođena kao Olivera Petrović u Beogradu, od djetinjstva je pokazivala sklonost ka umjetnosti. Pamtimo je i po imenima – Olivera Vučo ili Olivera Šakić, u zavisnosti od faze života. Njeno zaštitno ime, Olivera Katarina, dobila je po majci.

Prema informacijama sa portala RTS, pored osnovne škole pohađala je školu baleta. Nakon završetka osnovne škole, upisuje Petu beogradsku gimnaziju, a zatim Pravni fakultet po nagovoru oca, ali ubrzo shvata da to nije njen poziv i napušta fakultet. Život je vodi u Pariz, nakon čega se vraća u domovinu i u Beogradu upisuje pozorišnu akademiju. Primljena je u klasu profesorke Ognjenke Milićević zajedno sa Petrom Kraljem, Stanislavom Pešić, Milenom Dravić, Brankom Zorić, a 1962. godine dobija stalni angažman u Narodnom pozorištu u predstavi “Koštana”.

Debitovala je u filmu “Dobra kob” iz 1964. godine, a igrala je i u poznatim filmovima kao što su „Sanjam“ (1966), „Uzrok smrti ne pominjati“ (1968), „Devičanska svirka“ (1973) Đorđa Kadijevića i „Crveni udar“ (1974). Stigla je i do Kanskog festivala 1966. godine poslije uspjeha filma “Vojnik”, ali ju je to koštalo otkaza u Beogradu i pozorištu. Udavala se za Vuka Vuča i tadašnjeg predsjednika Saveza sindikata Srbije Miladina Šakića, a iz braka sa Šakićem dobila je sina Maneta, koji je slikar.

Osim glumačke karijere, Olivera Katarina je gradila i muzičku karijeru, upoređivana je sa svjetskim zvijezdama tog doba, a pisalo se da je nova Ava Manjani, koja se ne bi zastidjela ni pred Brižit Bardo. Čuvena je kao interpretatorka izvornih narodnih pjesama i ciganskih romansi, a u oblasti zabavne muzike zablistala je s pjesmom “Šu šu”. Posljednji album “Retka zverka” objavila je 1984. godine, nakon čega se povlači iz javnosti. Sarađivala je 2005. godine sa Marinom Abramović na performansu „Balkan epik“, a na veliko platno se vratila 2008. godine ulogom u filmu „Čarlston za Ognjenku“ Uroša Stojanovića. Dobitnica je brojnih nagrada, a Nušićeva nagrada za životno djelo dodijeljena joj je 2020. godine.