Čitanka za četvrti razred iz 1909: Tradicija krsne slave i Svetog Save

Svaka srpska kuća ima po jedan dan u godini koji posebno slavi, a to je krsno ime, sveti ili blagdan, slava, svečarstvo. Svi srpski đaci slave Svetog Savu, prvog srpskog prosvetitelja, što je objašnjeno u čitankama za četvrti razred osnovnih škola u Crnoj Gori iz 1909. godine.

U tim čitankama, školstvo je nastojalo da pomogne tadašnjim desetogodišnjacima da shvate značaj vere i tradicionalnih običaja, kao i nužnost čuvanja svog verskog i nacionalnog identiteta. Ove tradicije su se prenosile s kolena na koleno, a slavlje krsnih slava je deo nasleđa koje Srbi dobijaju od svojih roditelja i predaka.

U čitankama se navodi da su slavlje krsnih slava i Svetog Save značajne tradicije koje potiču još iz vremena kada su Srbi prešli u hrišćanstvo. Najčešći dani slavlja su Nikoljdan, Jovanjdan, Đurđevdan, Mitrovdan i Aranđelovdan. Svaka porodica jasno pokazuje svoju slavu ikonom koja se nalazi u sobi, a škole su podučavale đake koliko je važno održavati ovu tradiciju.

Đacima je objašnjeno da je svaki dan krsne slave jako bitan i da se ne sme menjati. Svi slave Svetog Savu, a taj dan je označen kao jedan od najvažnijih za sve Srbe. Čitanka iz 1909. godine naglašava da svaki đak četvrtog razreda treba da zna da otpeva crkveni i svoj svečarski, kao i svetosavski tropar i kondak, kao i sve glavne detalje iz života svog svetitelja.