Predstavljeno "Lovište samoće" Dragane Tripković

Roman „Lovište samoće“ spisateljice Dragane Tripković sinoć je predstavljen u Američkom uglu, u okviru redovnog programa KIC-a „Budo Tomović“. O knjizi je sa autorkom razgovarao pisac Ethem Mandić.

U uvodnom dijelu večeri, autorka je na pitanje da li kod nje postoji neka vrsta nelagode i antipatije prema razgovoru o sopstvenim knjigama odgovorila da joj je pred publikom iz grada u kojem živi najteže govoriti, posebno kada je riječ o tekstu koji je sama napisala.

Odgovarajući na pitanje šta joj poezija omogućava da izrazi, a šta roman i koja je bila razlika u pisanju, autorka je pojasnila da ju je proza kao žanr podstakla da ideju koju je imala promišlja drugačije, izmještajući je iz uskog simbola poezije i pokaznog simbola drame. “Tako da me sama ideja koja je prvo nastala kao kratka priča vodila. Ideja me prosto obuzela i nije me u tom smislu napuštala do samog kraja”, navela je ona.

U osvrtu na to da li misli da je književnost zakasnila da odgovori na period korone, Tripković je istakla da književnost ne treba da popunjava nikakve praznine. “Nedostaju djela, nedostaju čak i filmovi. Nedostaje čak i neko analitično tumačenje vremena od pandemije do danas, u smislu kakav je to socijalni uticaj imalo, a da ne pričamo o psihološkom. Književnost je tu da zabilježi, da kaže i da ostavi trag”, poručila je.

Ona je dodala da je izolacija sama po sebi vrlo inspirativna, jer je tokom tog perioda bilo više vremena za čitanje i introspekciju. “Izašli smo iz jednog analognog u potpuno digitalno vrijeme. A zašto nema veće komunikacije s tim vremenom, nemam odgovor”, kazala je. Govoreći o autobiografskom impulsu i sukobu između sela i grada u romanu, istakla je da ta dva segmenta nijesu bila suprotna, već vrlo usaglašena. “U tim analogijama koje sam našla između ta dva prostora su se nalazile neke interesantnosti koje su meni bile potrebne za građenje priče”, zaključila je Tripković.