Krulanović: Kultura mnogo košta, ali nekultura mnogo više

Direktor Nikšićkog pozorišta Radinko Krulanović ocijenio je u razgovoru za Portal TV PG da kultura mnogo košta, ali nekultura mnogo više. On je naveo da, prema istraživanjima, manje od pet odsto ljudi ide u pozorište, ističući da je “ponekad dovoljno da se prema pozorištu ima jedno duboko poštovanje”.

Prema njegovim riječima, upravljački tim Nikšićkog pozorišta ima izvanrednu saradnju sa Opštinom Nikšić i lokalnim Sekretarijatom za kulturu. Naročito su ponosni na Međunarodni festival glumca, manifestaciju regionalnog karaktera na koju se rado dolazi jer promoviše glumačka ostvarenja. Nikšićko pozorište je u regionu prepoznato prvenstveno po Međunarodnom festivalu glumca.

“Svaki festival gradu daje jedno posebno obilježje. Nikšićko pozorište je ponosno na svoj festival koji je specifičan u regionu jer u fokusu ima glumačka ostvarenja. Prepoznat je i po svom kvalitetu tako da se na njega rado dolazi. A uveliko radi i na svom rejtingu jer ove godine već se priprema i 22. po redu”, dodao je Krulanović.

On je istakao da očekuju rast i poboljšanje iz godine u godinu, jer mnogi žele da se pojave i takmiče na festivalu. Kada je riječ o budžetu Nikšićkog pozorišta za 2026. godinu, Krulanović je rekao da je budžet takav kakav jeste i da negdje zadovoljava njihove aspiracije, ali da novca nikad nije dovoljno.

Saradnja sa Opštinom je izvanredna, a Krulanović je pohvalio prvog čovjeka Opštine Marka Kovačevića koji gotovo ne propušta dešavanja u pozorištu. Takođe, istakao je divnu saradnju sa Sekretarijatom za kulturu na čelu sa Rašom Marojevićem, ocjenjujući je kao primjer kako lokalna uprava i javne ustanove treba da sarađuju.

Krulanović je naglasio da Nikšićani vole pozorište, ali da svi treba da budu svjesni činjenice da prema istraživanjima ispod pet odsto ljudi uopšte ide u pozorište. Ipak, kroz pozorište prođe blizu 40.000 posjetilaca godišnje, a posebnu pažnju posvećuju školskom uzrastu organizujući 2-3 događaja mjesečno za njih.

Na kraju, Krulanović se osvrnuo na svoja iskustva iz 2004. godine kada je bio među profesorima nikšićke Gimnazije koji su dobili otkaz zbog odbrane srpskog jezika. Rekao je da istina i principi ne priznaju vremensku distancu i da mu je drago što je bio dio priče koja je, po njegovom uvjerenju, bila ispravna.