Knjiga sedmice: „Kada čujem sebe“ Marine Koprivice

U okviru rubrike „Knjiga sedmice“ predstavljamo izdanja koja svojim kvalitetom, temama i pristupom zavrjeđuju posebnu pažnju čitalaca. Ove sedmice biramo knjigu poezije Marine Koprivice „Kada čujem sebe“. Ova zbirka poezije autorke Marine Koprivice nudi stihove kroz koje ona preispituje sebe, svoja osjećanja i iskustva, često se osvrćući na teme ljubavi, unutrašnjih dilema, odnosa sa drugima i samospoznaje.

Tokom promocije knjige u Narodnoj biblioteci "Radosav Ljumović" prošle godine, autorica je govorila svoje stihove i razgovarala sa prisutnima o tome kako je poezija za nju bila način da izrazi unutrašnja osjećanja i misli. Govoreći o zbirci „Kada čujem sebe“, prof. Svetlana Koprivica ističe da je iskrenost jedno od osnovnih polazišta poetike autorke i temelj njenog stvaralačkog odnosa prema poeziji. "Poetska zbirka ‘Kad čujem sebe’ svjedočanstvo je hrabrosti komuniciranja sa onim djelovima čitalačkog bića, koje nerijetko i nije spremno da neke istine prizna sebi, a kamoli drugima. U tom smislu, autorka ima dovoljno intelektualne zrelosti da ne ugađa nečijem ukusu, da se ne zagleda u više od onoga što je njeno životno iskustvo, što se obično podudara sa univerzalnim ljudskim iskustvima ljubavi, patnje, prolaznosti…", kazala je Koprivica.

Pjesnikinja Jovanka Vukanović smatra da do posljednje pjesme, koja nijesu segmentirane po ciklusima već čine jednu cjelinu, Marina Koprivica prvenstveno glasno, neposredno, mahom strelovito, preispituje sebe, ali isto tako i druge, najčešće kroz poziciju, relaciju Drugi – Mi, a Mi je u ovom slučaju, pjesnički subjekt. "Sve nedoumice koje opsjedaju pjesnikinju, doslovne ili figurativne, kruže oko centralne tačke – Ljubavi. Ljubavi, koja svoj dinamizam jednog feniksa, svoje savršenstvo, tj. svoje ispunjenje, ali i svoju nedovršenost, odnosno svoju neizrecivost, vaga između Ja i onog Drugog. Motiv opštepoznat, tj. najpoznatiji i neprikosnoven na relaciji dva bića, od našeg postanka, od postanka književnosti, a biće tako i do samog kraja. Ili nas, ili književnosti. U ovoj poeziji se taj motiv pokazuje u direktnijim, oštrijim rezovima, u konstantnom sudaru, ili u nekoj vulkanskoj spojivosti…”, kazala je Vukanović.