Preminuo prof. Smail Smajo Karailo, istaknuti crnogorski slikar

Crnogorski slikar i profesor Smail Smajo Karailo preminuo je 1. februara ove godine, kako javlja Cetinjski list. Danas, 2. februara, prof. Karailo je sahranjen na Gradskom groblju u Cetinju.

Prof. Karailo, prepoznatljivo ime crnogorskog slikarstva, rođen je 15. decembra 1940. godine u Cetinju. Završio je Umjetničku školu u Sarajevu i Akademiju likovnih umjetnosti u Beogradu, gdje je bio učenik profesora Ljubomira Sokića. Tokom svoje karijere, radio je kao profesor na Nastavničkom fakultetu u Nikšiću, kao i na Fakultetu likovnih umjetnosti Univerziteta Crne Gore na Cetinju, gdje je oblikovao generacije umjetnika prenoseći im ljubav prema klasičnom slikarstvu.

Karailo je imao brojne samostalne izložbe u Beogradu, Titogradu, Ulcinju, Cetinju i Podgorici, a bio je i učesnik na značajnim kolektivnim izložbama širom Jugoslavije i Evrope, uključujući Rim, Pariz, Moskvu i Rusiju. Tokom svoje karijere, dobio je mnoge nagrade, među kojima su Velika nagrada ALU, Nagrada Oktobarskog salona i Trinaestojulska nagrada.

Vlada Crne Gore je 2012. godine proglasila prof. Karaila istaknutim kulturnim stvaraocem, a njegovo ime je uvršteno u antologijske preglede jugoslovenskog slikarstva XX vijeka. Smail Smajo Karailo ostavlja iza sebe bogat opus koji nastavlja da inspiriše umjetničku scenu Crne Gore i regiona, zauzimajući tako posebno mjesto u istoriji likovne umjetnosti.

Prema podacima sa sajta Muzeja savremene umjetnosti Crne Gore, Karailovo stvaralaštvo obilježeno je izraženom likovnom dosljednošću i jasno formiranim autorskim izrazom. Njegovo slikarstvo uključuje neoromantičarsku orijentaciju, oslonjenu na temeljna načela klasične slikarske strukture, kao i analitički odnos prema slici.

Njegov opus prepoznatljiv je po neodivizionističkoj tehnici, valerskom toniranju čistih boja i harmoničnim odnosima crvene, žute, zelene i sive, kroz koje je gradio optičke iluzije i atmosferu magičnog realizma i metafizičkog slikarstva. Svjetlost zauzima centralno mjesto u njegovom radu, oblikujući prostor i modelujući formu u slikama sanjarske i introspektivne dimenzije. Karilo se motivski opredjeljivao za figuralne kompozicije, pejzaže i mrtve prirode, često prisutne nostalgične note i lirske povezanosti sa prošlošću.