Sveti Aтанасије Veliki - Oličenje vrline i hrabrosti

Danas, 29. aprila, Srpska pravoslavna crkva slavi Svetog Aтанасија Velikog, čija je svetost upisana u crkveni kalendar velikim slovom. Rođen u Aleksandriji 296. godine, Sveti Aтанасије je od malih nogu pokazivao sklonost ka duhovnom pozivu, a na sajtu Srpske pravoslavne crkve može se pročitati: “Živo i besmrtno oličenje vrlina, koje svakoga može pobuditi na bogougodništvo, – to je sveti Aтанасије Veliki.”

Njegovo detinjstvo je bilo obeleženo duhovnim aktivnostima, jer je igrajući se sa vršnjacima, imitirao svete službenike, postavljajući se za episkopa i krštavajući decu morskom vodom. Kao đakon kod arhiepiskopa Aleksandra, Aтанасије je pratio svog učitelja na Prvom Vaseljenskom Saboru u Nici, gde je stekao ugled svojom učenosti i revnošću za pravoslavlje. Njegov doprinos u suzbijanju arijanstva i utvrđivanju pravoslavlja bio je značajan, a on je takođe napisao i Simbol vere koji je usvojen na ovom Saboru.

Po smrti arhiepiskopa Aleksandra, Aтанасије je izabran za arhiepiskopa Aleksandrijskog, na toj poziciji ostajući više od 40 godina, ali ne uvek na arhiepiskopskom prestolu. Tokom svog života bio je progonjen od strane jeretika, kao i od careva poput Konstancija, Julijana i Valensa. Njegovi progonitelji uključivali su i episkopa Jevsevija Nikomidskog, kao i arijance. Bio je primoran da se skriva u bunarima, grobovima, privatnim kućama i pustinjama, a dva puta je morao da beži u Rim. Tek pred smrt, uživao je miran život kao pastir.

Sveti Aтанасије je bio jedan od najsvetijih i najprogonjenijih svetitelja, a njegova duša je sve podnela iz ljubavi prema Isusu Hristu, izlazeći iz svih borbi pobedonosno. Za savet i moralnu podršku često je odlazio Svetom Antoniju, kojeg je poštovao kao svog duhovnog oca. Uminuo je 373. godine, ostavivši dubok trag u pravoslavnoj tradiciji.