Kritika filma 'The End of Oak Street'

Film 'The End of Oak Street', režisera Dejvida Roberta Mičela, poznatog po hororu 'It Follows', naišao je na brojne kritike zbog slabih likova i nedostatka suštinske priče. Kako se radnja odvija u 1982. godini, prati porodicu Plat koja se suočava s problemima u naizgled idiličnom predgrađu. Glavni likovi, supruga Dženis i muž Greg, imaju svoje unutrašnje borbe, ali se čini da su likovi nedovoljno razvijeni da bi publika mogla da se poistovjeti s njima.

Mičel je pokušao da stvori uzbudljiv film o dinosaurima, ali je rezultat umjesto toga ispao promašen, što je izazvalo razočaranje među gledaocima. Iako su u filmu prisutni dinosaurusi, njihova uloga u priči je svedena na jeftine poene i uzbuđenja, dok su likovi ostali bez karakterizacije i dubine. Kritičari su primijetili da su elementi naučne fantastike, koji bi trebali da donesu emocije i avanturu, zapravo samo prazne kulise bez stvarnog značaja.

Uloga En Hatavej kao Dženis je također bila kritikovana, jer se trudila da prenese emocije, ali joj je koncept filma to otežavao. U isto vrijeme, Juan Mekgregor je bio neprikladan izbor za ulogu oca, a njegovo igranje nije donijelo potrebnu energiju. Rezultat je film koji umjesto da bude uzbudljiva avantura, postaje prikaz banalnosti i klišeja.

Kao porodična drama, 'The End of Oak Street' može steći neke poene, ali kao film o dinosaurima, jednostavno ne ispunjava očekivanja. Kritičari ga smatraju za jedan od najslabijih u svom žanru, a ljubitelji pravih dino-filmova će se teško složiti sa tvrdnjom da je ovo najbolji film o dinosaurima u 21. vijeku. U poređenju sa drugim filmovima kao što je 'Jumanji: Welcome to the Jungle', 'The End of Oak Street' ne može da se mjeri ni po čemu što se tiče kvaliteta i zabave.