Izložba 'Nevini sveci' Milomira Kovačevića otvorena u Podgorici

Izložba 'Nevini sveci' Milomira Kovačevića biće otvorena danas u Podgorici, u galeriji 'F 64' u 20 časova. Ova izložba predstavlja izbor iz dugogodišnjeg fotografskog istraživanja motiva groblja, ljudskog postojanja i prolaznosti.

Fotografije, u kojima se pojavljuju anđeli, raspeća, izdvojeni dijelovi ljudskog tijela i drugi fragmenti postojanja, ne posmatraju groblje isključivo kao mjesto patnje i žalovanja, već kao prostor sjećanja, kontemplacije i transcendencije. Kovačević kroz specifičan odnos prema svjetlosti, dugoj ekspoziciji i analognom fotografskom postupku stvara fotografije izrazite skulpturalnosti i uzvišenosti ali i prijemčive bliskosti, u kojima se granica između života i smrti otvara kao prostor za kontemplaciju o ljubavi kao onome što nadživljuje i daje smisao”, ističe Vesna Danilović u svom osvrtu na postavku.

Ona Kovačevića naziva osvjedočenim šamanom analogne fotografije i neprikosnovenim magom laboratorije koji “uprkos dramatičnim promjenama životnih okolnosti i okruženja, a možda i upravo zbog njih, godinama se vraća grobljima, tim svetilištima ljudskog postojanja i prolaznosti”. Ističe da to nije zato da bi ih označio samo kao mjesta patnje i žalovanja, već da bi ih uz pomoć svoje najveće ljubavi - fotografije poveo ka nezaboravu i besmrtnosti.

“Svi njegovi anđeli, izdvojeni dijelovi ljudskog tijela i postojanja, raspeća najčešće sa odsutnim Hristom, ma koliko hirurški oštro ili, mnogo češće, fluidno snimljeni, dugom ekspozicijom i blurovani, ponekad nalik neponovljivim fotogramima ili rendgenskim otiscima našeg postojanja uvijek imaju stamenu skulpturalnost i uzvišenost, ali i jednostavnost i prijemčivu bliskost”, konstatuje Danilović.

Ona dodaje da Kovačević govori jezikom mirnim i prisnim, u kome nam na fotografijama ostavlja rubove filmova, svjetlost prelaznih doba dana, prizore uzdignute u odnosu na uobičajenu tačku posmatranja ne da bi bili nedostižni već da bi nam stvorio prostor za kontemplaciju i transcendenciju.

“Milomir Kovačević nam govori jezikom ljubavi... ‘Svi ti pojedinačni izrazi ljubavi vraćaju se ljubavi koja ih je stvorila. Čak ni sjećanje nije potrebno za ljubav. Postoji svijet živih i svijet pokojnih, a most između njih jeste ljubav, jedino što nadživljuje, jedini smisao’”, poručuje Danilović.

Milomir Kovačević rođen je 1961. godine u Bosni i Hercegovini i važi za jednog od značajnijih fotografa čiji je opus obilježen kontradikcijama - životom i smrću, prošlošću i sadašnjjošću, vječnošću i prolaznošću. Fotografijom se počeo baviti sa 17 godina u Sarajevu, a tokom svoje karijere bilježi različite segmente društvenog i kulturnog života, uključujući i svakodnevicu opkoljenog Sarajeva početkom devedesetih. Od 1995. godine živi i radi u Parizu, gdje nastavlja svoju fotografsku i izložbenu aktivnost.

Za svoj rad dobio je brojna priznanja, među kojima su godišnja nagrada Fondacije CCF, francuski Nacionalni orden za zasluge za fotografski rad i angažman u rangu viteza i Šestoaprilska nagrada Grada Sarajeva. “Kovačević je fotograf kontradikcije. On je fotograf smrti i života, prošlosti i sadašnjosti, vječnosti i prolaznosti. Njegove fotografije su i jako nasilne i pretjerano ozbiljne. Njihov kvalitet se sastoji prije svega u pikturalnoj snazi, daleko od svake stilizacije, zahvaljujući čemu svoju ličnu istoriju dijeli sa ostalima”, ističe se u njegovoj biografiji.