Akademik Sreten Perović i crnogorska kultura

Punih pedeset godina u stotinama tekstova u Pobjedi, Susretima, Stvaranju, Monitoru, Crnogorskom književnom listu i drugim publikacijama, akademik Sreten Perović borio se za puno priznanje nacionalnog identiteta Crnogoraca i afirmaciju crnogorske kulture i drugih kulturnih entiteta. Svojim djelom i djelovanjem obilježio je drugu polovinu prošlog i početak ovog vijeka.

Perović je napisao dvadesetak zbirki moderne crnogorske poezije, za šta je dobio značajne nagrade, uključujući dvije nagrade Udruženja književnika (1955, 1977), dvije Trinaestojulske nagrade (1961, 1972), Ratkovićevu nagradu (1976), nagradu Željezare „Sisak“ (1976) i Titogradsku nagradu (1986). Takođe, primio je Internacionalnu nagradu (2004) i postao počasni član Društva pisaca Republike Makedonije.

U svom opusu, napisao je dvije drame i prepjevao Četrdeset hiljada probranih makedonskih stihova, čime je toj poeziji otvorio put za šire štokavsko područje. Za ovaj rad dobio je visoko makedonsko priznanje - Internacionalno zlatno pero (1972) i Počasno Racinovo priznanje (2003). Postao je počasni građanin Skoplja i Vitez makedonske duhovnosti (2006) te akademik MANU i počasni državljanin Republike Makedonije.

Perović je uređivao antologijsku Biblioteku „Luča“, koja je objavila oko 80 knjiga starih i novih crnogorskih pisaca, a rukovodio je i Leksikografskim Zavodom Crne Gore (1980-1991), koji je radio na Enciklopediji Crne Gore i izradio Alfabetar sa 12.000 enciklopedijskih jedinica. Kao glavni urednik u Dukljanskoj akademiji nauka i umjetnosti, redigovao je 3.500 stranica Crnogorske enciklopedije.

Sa Radoslavom Rotkovićem, pisao je i priredio knjigu „Savremena drama i pozorište u Crnoj Gori“, koja je ocijenjena kao prva cjelovita knjiga o teatru u Crnoj Gori. Inicirao je i organizovao naučne skupove čiji su učesnici argumentovano podupirali procese obnove i afirmacije Crnogorske države, Crnogorske crkve, Crnogorskog jezika i Crnogorske književnosti. Bio je dugogodišnji predsjednik DANU.

U njegovoj poeziji odražava se snaga crnogorskog identiteta: „Crna Gora gorjela pa ne dogorjela, I u plamenu budna. Padala i ne pala, Iz stijene divlja smokva.“ (,,Na mostu nesanice“, 2016)