Opera 'Ostrvo' kao univerzalna priča o čekanju i nadi

Nakon prošlogodišnjeg koncertnog izvođenja kamerne opere 'Gospa od Škrpjela', djelo Irene Popović ove godine predstavljeno je u prvom scenskom obliku, pod novim naslovom 'Ostrvo'. Ova predstava, koja se održala 20. jula u Crkvi Sv. Duha, istražuje lokalnu priču koja zadobija univerzalno značenje.

U izvođenju Kamernog ansambla Boka, nastupili su sopran Olivera Tičević, dječji glas Sofija Ivanović i glumica Dubravka Drakić. Opera, koja je prvobitno premijerno izvedena u koncertnoj verziji, privukla je pažnju svojom temom koja obrađuje život Jacinte Kunić Mijović, peraške vezilje i slikarke iz 19. vijeka. Jacinta, čekajući voljenog pomorca, kroz vez znače slike od svile, zlata, srebra i sopstvene kose. Njena priča se odvija kroz tri životna doba - kao djevojčica, žena i starica, čime se stvara višeslojni portret koji predstavlja univerzalnu priču o čekanju, gubitku i nadi.

U središtu opere nalazi se motiv kose, koja simbolizuje vezu sa odsutnim voljenim. Ovaj gotovo bolan gest postaje ključna metafora - pokušaj očuvanja veze kroz materijalizovane uspomene. Minimalistička scenografija sa svedenim pokretom izvođača dodatno naglašava osjećaj usamljenosti, dok video-projekcija s motivima mora oslikava unutrašnji svijet Jacinte.

Opera 'Ostrvo' balansira između savremene opere i muzičkog teatra, koristeći postmodernističke metode komponovanja. Tri glasa - operski, naturalizovani i dječji - kompozitorka koristi sinhrono i simultano, oblikujući slojeviti portret žene kroz vrijeme. Uvertira opere uključuje instrumentaliste koji pjevaju uvodne taktove kroz publiku, stvarajući asocijativne slike o Jacintinim snovima i nadama.

Stilski, muzika je dominira minimalističkim pristupom, uz diskretne uplive različitih muzičkih kodova. Elektronika dodatno proširuje zvučni prostor, dok zvona naglašavaju motif čekanja. Ipak, neka rediteljska rješenja zahtijevaju doradu, kao što su tamni kostimi koji su dodatno opteretili atmosferu, umjesto da pomognu razlikovanju tri životna doba glavne junakinje. Statika mikrofona je ograničila scensku pokretljivost izvođača.

U odnosu na prošlogodišnju premijeru, promjene se odnose na podjelu uloga. Nataliju Radić zamijenila je Olivera Tičević, čiji je tamniji glas naglasio karakter odrasle Jacinte. Promjena dječjeg glasa, gdje je Sofija Ivanović zamijenila Doris Franović, dodatno je umanjila jasnu dobnu diferencijaciju između tri Jacinte. Zbog toga je dramaturška ideja tri životne etape izgubila dio svoje preglednosti.

Nastavak života opere 'Ostrvo' na sceni Gradskog pozorišta u Podgorici predstavlja priliku da se ovo slojevito djelo dodatno scenski zaokruži i potvrdi kao važan doprinos savremenom muzičkom teatru.