Susret bivših i sadašnjih učenika dramskog studija Mon Pot

Ljubav prema pozorištu i francuskom jeziku i kulturi još 1998. godine ujedinila je profesorice u Gimnaziji „Niko Rolović“ Jasnu Šćekić i Nataliju Janković u ideji da osnuju dramsku sekciju na francuskom jeziku „Mon Pot“. Za protekle skoro tri decenije članovi ovog amaterskog pozorišnog ansambla uspješno su postavili i izveli na brojnim domaćim i međunarodnim scenama poznate pozorišne komade, a prošle godine neplanirano i proširili sastav već viđenim licima.

Bivši učenici profesorice Šćekić na obilježavanju 20 godina mature došli su na ideju da ponovo budu dio „Mon Pota“. Iza sebe, šesnaestočlani ansambl sastavljen od raznih generacija ima već četiri izvođenja, a trenutno se razmatraju novi projekti i međunarodna predstavljanja. Tim povodom, gosti u studiju Radio Bara bili su profesorica francuskog jezika i književnosti Jasna Šćekić, bivši učenici Gimnazije „Niko Rolović“ Irena Vujić, Danijela Pekić i Aleksandar Ičević, kao i sadašnji učenik drugog razreda barske gimnazije Milo Vučedabić.

RB BI: Profesorice Šćekić, počnimo od Vas i od 1998. godine, kada je dramski studio na francuskom jeziku osnovan. Kada se osvrnete na proteklih gotovo 30 godina postojanja koji događaji su obilježili trajanje Mon Pota?

Šćekić: Profesorica Natalija Janković i ja došle smo na ideju o osnivanju sekcije daleke 1998. godine. Igor Galić, jedan od bivših učenika barske gimnazije i jedan od ovih divnih osam ljudi koji su nam se ponovo vratili je dio te prve postave. Postojanje Mon Pota svakako su obilježili divni trenuci i brojna gostovanja. Za ovih 20 i nešto godina najviše smo putovali za Beograd i tamo se predstavljali na čuvenom beogradskom Festival de théâtre lycéen francophone, koji okuplja učenike iz raznih zemalja koji izučavaju francuski jezik u srednjim školama. Osim tog tradicionalnog gostovanja u Beogradu, bili smo i u mnogim drugim evropskim zemljama – 2001. godine smo bili u Rumuniji, a onda su uslijedila neka naša gostovanja, prilično česta, u Italiji, tako da smo bili u Napulju nekoliko puta, u Firenci na čuvenom festivalu Théâtralisation i 2010. godine na Siciliji, u Katanji. Ono što je najznačajnije je da smo 2009. godine bili gosti Globe Théâtre koji se održava u Ruanu i to je bilo jedno od najinteresantnijih iskustava za članove dramske sekcije, s obzirom da je taj festival koncipiran malo drugačije u odnosu na druge festivale koji pripadaju mreži Art dramatique et langue française. Neobičan je jer učenici imaju priliku da nastupaju više puta. Svi drugi festivali podrazumijevaju jedan nastup, međutim, ovaj festival u Ruanu je podrazumijevao više nastupa u različitim kulturnim institucijama od čak vrtića, preko osnovnih i srednjih škola, visokoškolskih ustanova, pa sve do centara za kulturu. Podrazumijeva i jednu međunarodnu pijacu, organizovanu isključivo za učesnike festivala, koji su međusobno mogli da razmijene neke proizvode tipične za zemlje iz koje dolaze. Jedne godine smo učestvovali na festivalu u Brnu, u Češkoj. Naša dramska sekcija učestvovala je gotovo na svim festivalima koji su organizovani na nivou Crne Gore, počev od 2004. godine kada su upravo Danijela Pekić i Božidarka Dedić učestvovale na prvom Pozorišnom festivalu u Crnoj Gori, koji je održan u Budvi. Najinteresantnija je ova posljednja školska godina kada smo uradili nešto netipično i ne znam da li drugi profesori rade ovakve stvari, ali spojiti bivše i sadašnje učenike je zaista bilo nezaboravno iskustvo i hvala ovim divnim ljudima, njih osam, koji su uspjeli i pored svojih ličnih i porodičnih obaveza da izdvoje vrijeme i pokažu da vole francuski jezik, pozorište, druženje i hvala im što su se vratili svom nekadašnjem profesoru i sadašnjim đacima, svojoj školi i takođe, na svemu što su uradili na promociji francuskog jezika i pozorišta, ali prije svega, ljudskosti. Sa druge strane, jedan od najtežih trenutaka za dramsku sekciju svakako je bio decembar 2007. godine kada nas je napustio Ivan Milović, maturant barske gimnazije.

RB BI: Profesorice, ko su članovi novog, proširenog sastava dramskog studija „Mon Pot“?

Šćekić: Moram prvo da pomenem imena bivših učenika. Krenuću od najstarijeg, to je dr Igor Galić, zatim ovdje prisutne Irena Vujić i Danijela Pekić, i sa njima u generaciji Božidarka Dedić. Tu nam je Aleksandar Ičević, čovjek sa najdužim stažom u dramskoj sekciji i moram da kažem da je on nikad ni napuštao. Počeo je u srednjoškolskim danima, nastavio da sarađuje sa nama tokom studija, a i kad je već bio zaposlen nije napuštao dramsku sekciju. Tu je i Milena Petrović, profesorica hemije u Gimnaziji „Niko Rolović“, Katica Bošković, profesorica francuskog jezika i profesorica italijanskog jezika u Srednjoj ekonomsko-ugostiteljskoj školi Magdalena Jovetić. Svi oni su, ponosna sam na to, moji bivši đaci. Što se tiče sadašnjih učenika, tu su Milo Vučedabić, učenik drugog razreda, četiri učenika trećeg razreda, koja posebno moram da pohvalim, jer ne uče francuski jezik – Dženan Mehmedović, Anastasija Davidova, Leonid Filipov i Alisa Moskaleva, učenica prvog razreda Darina Jeremejeva, kao i dva učenika Srednje ekonomsko-ugostiteljske škole, koji su, kao i Irena, bilingvalni, što je veliko olakšanje i čast za sve nas – Stefan i Luka Pepđonović.

RB BI: Za Mon Pot je od velikog značaja uvijek učešće u tradicionalnim Danima frankofonije. Ovogodišnja manifestacija održana je upravo u Baru i vi ste se predstavili u ovom sastavu.

Šćekić: Dani frankofonije je manifestacija koja se svake godine održava u martu u Crnoj Gori i okuplja veliki broj osnovnih, srednjih škola i fakulteta iz Crne Gore. U okviru programa Scène libre učenici mogu da iskažu ono što su pripremili – skeč, igrokaz, pjesmu, bilo koju vrsta scenskog nastupa. Manifestacija uključuje i predstavljanje svih radova koje su učenici osnovnih i srednjih škola slali na prethodno raspisan konkurs. Karakteristično za ovu godinu je da su sve pjesme koje su bile u konkurenciji govorile o svijetu, a svi video prilozi imali temu „Škole budućnosti“. Naša gimnazija je bila domaćin ove godine, te smo, između ostalih, priredili i „Zid budućnosti“, na kojem su bili izloženi radovi koje su učenici iz cijele Crne Gore slali na konkurs.