Pavle Bogojević: „Suština glume je odnos između ljudi na sceni“

Na ovogodišnjim Purgatorijama publika je sinoć ponovo imala priliku da pogleda najnoviju predstavu Centra za kulturu Tivat „Prljave ruke“ po tekstu Žana Pola Sartra, a u režiji Juga Radivojevića. Jedan od glumaca u predstavi, Pavle Bogojević, tumači više likova, što, kako kaže za naš Radio, predstavlja poseban glumački izazov.

„Prelaziti iz uloge u ulogu tokom iste predstave je interesantno i zahtjevno. Podrazumijeva dodatnu koncentraciju i rad na više karaktera koji se moraju jasno razlikovati. Potrebna je snažnija karakterizacija nego kada različite uloge igraju različiti glumci. Izazovno je, ali istovremeno i veoma lijepo iskustvo“, ističe Bogojević.

Posebnost predstave „Prljave ruke“ ogleda se u minimalističkom scenskom izrazu. Bez scenografije, rekvizita i kostima, fokus je u potpunosti na glumačkoj igri i odnosima među likovima: „Bilo je neobično raditi predstavu bez scenografije, rekvizita i kostima. U početku nismo znali kako će publika prihvatiti takav koncept, ali smo vrlo brzo shvatili da možemo bez svega toga, jer je suština glume odnos između ljudi na sceni. Reakcije publike tokom prethodnih izvođenja bile su izuzetno pozitivne i to nas je prijatno iznenadilo“, dodaje on.

Bogojević naglašava da odsustvo scenskih elemenata dodatno naglašava partnersku igru i glumačku preciznost: „Kada nema ničega što bi odvlačilo pažnju, odnos između partnera na sceni dobija posebnu vrijednost. To predstavu svodi na njenu suštinu – razmjenu i sukob među likovima.“

Govoreći o saradnji sa rediteljem Jugom Radivojevićem, Bogojević kaže da mu je rad na ovoj predstavi ostao u posebnom sjećanju: „Bilo je zadovoljstvo sarađivati sa Jugom. Postao mi je drag čovjek i iskreno se nadam da ćemo ponovo imati priliku da radimo zajedno.“

Iako predstava otvara brojna pitanja o politici, vlasti i idealima, glumac izbjegava da komentariše aktuelne političke prilike: „Mislim da se političarima daje previše medijskog prostora. Volio bih da se više govori o uspjesima naših ljudi i mladih koji postižu dobre rezultate. Međutim, predstava šalje važnu poruku – svijet je teško mjesto za ljude koji imaju ideale i koji ih se beskompromisno drže. Na kraju se postavlja pitanje koliko čovjek treba da pravi kompromise sa svojim idealima i gdje je granica između principa i prilagođavanja“, zaključuje Pavle Bogojević.