Kobila gornja i donja: Najočuvanije austrougarske obalske tvrđave u Herceg Novom

Kada se govori o tvrđavama u Herceg Novom, prva pomisao obično pada na Kanli kulu, Forte mare, Španjolu i Sat kulu. Međutim, tu su i manje poznate tvrđave, poput Kobila gornje i Kobila donje. Dok je Kobila donja u lošijem stanju i manje dostupna, Kobila gornja se može pohvaliti priličnom očuvanosti.

Ovo remek-djelo austrougarske vojne arhitekture privlači posjetioce, a prvi utisak koji se stekne prilikom ulaska u nju je često ponovljena izjava: „Ne znamo šta imamo“. Radojica Pavićević u svojoj knjizi „Werk“ opisuje ove tvrđave, napominjući da je Kobila gornja završena 1897. godine sa grupom Luštica-Kabala-Kobila. Ova tvrđava je bila namijenjena za zaštitu ulaza od neprijateljskih brodova u zaliv Boke, u saradnji sa ostalim snagama iz grupe, kao i za sprječavanje napredovanja desantnih snaga koje bi se eventualno iskrcale u rejonu Prevlake.

Kobila gornja je bila naoružana baterijom od četiri merzera 210 mm M-73, a oko nje se nalazio zaštitni rov sa eskarpom, kontraeskarpom i dvojnim kaponirom za odbranu od napada. U međuvremenu, Kobila donja je završena 1896. godine i bila je naoružana baterijom od četiri topa 150 mm / D-40, uz reflektor.

U poređenju sa ostalim tvrđavama, Kobila gornja i donja se ističu kao najočuvanije u čitavom sistemu, a takvih očuvanih fortifikacija više nema u bivšoj Austrougarskoj monarhiji. Pored istorijskog značaja, ove tvrđave nude i jedan od najljepših pogleda na Boku, koji se proteže od Igala, preko Luštice do Prevlake. U unutrašnjosti se nalaze brojne prostorije koje čekaju da ih posjetioci otkriju.

Iako je 2015. godine predstavljen projekat rizorta „Punta Mimosa“, njegovo ostvarenje će vjerovatno potrajati, a planirana transformacija ovog dijela zaliva u urbanu zonu bi mogla udahnuti novi život ovim tvrđavama.