Pravno neznanje ili političko podmetanje?

Specijalno državno tužilaštvo tereti biznismena Aleksandra Mijajlovića da je bio na čelu kriminalne organizacije opasne po državu i društvo, ali se analizom optužnice ne može precizno utvrditi koje je krivično djelo ta navodna kriminalna organizacija počinila ili trebalo da počini.

Jedini konkretan cilj kriminalne grupe, koji u optužnici identifikuju tužilačka trojka Miroslav Turković, Jovan Vukotić i Ivana Petrušić Vukašević, bilo je sticanje nezakonite moći. Aleksandar Mijajlović je organizovao kriminalnu organizaciju i izvršio krivična djela, ne birajući sredstva i način za ostvarivanje ciljeva, dajući naloge za preduzimanje nezakonitih radnji policijskim službenicima i tužiocima. Takođe, osnovao je određene medije i koordinirao njihovu uređivačku politiku.

Međutim, u crnogorskom zakonodavstvu ne postoji krivično djelo ,,sticanje nezakonite moći”. Nema ni krivičnog djela ,,koordiniranje uređivačkom politikom medija”, kao što Krivični zakonik Crne Gore ne poznaje krivično djelo pod kodnim nazivom ,,uticaj na medije”.

Nije tu kraj čudnim konstrukcijama tužilačke trojke. U kriminalnoj grupi, koju je navodno organizovao Mijajlović, bile su jasno podijeljene uloge i zadaci, iako specijalni tužioci tvrde da je, osim šestoro imenovanih, postojalo i, citiramo, ,,više neidentifikovanih lica čije uloge za sada nijesu poznate”. Ta kriminalna organizacija, po tumačenju tužilaca, funkcionisala je savršeno iako nije poznat tačan broj članova grupe. Pet od šest članova grupe, čija se imena i prezimena navode u optužnici, uopšte nijesu međusobno komunicirali, ali su, sudeći po optužnici, stvarali posljedice kao da je pokušan državni udar.

U konačnom rezultatu, okrivljeni vaninstitucionalno utiču na rad određenih institucija, čime je kod građana stvoren osjećaj nesigurnosti, nepovjerenja u institucije i medijskog pritiska, što je rezultiralo narušavanjem osnovnih demokratskih principa, zaključuje se u optužnici.

Kojim su pravnim sredstvima tužioci Turković, Vukotić i Petrušić Vukašević utvrdili da građani imaju osjećaj nesigurnosti i nepovjerenja u institucije? To nije navedeno u optužnici.

Ovakve paušalne ocjene nemaju veze sa Krivičnim zakonikom. Citat iz optužnice ukazuje ili na zastrašujuće pravno neznanje tužilačke trojke ili na jasnu, umišljajnu zloupotrebu službenog položaja u cilju nanošenja štete pojedincima koji se navode kao članovi kriminalne grupe.

U optužnici se navode i ljudi koji nisu tretirani kao članovi kriminalne organizacije, a njihova imena su ubačena bez objašnjenja. Dovođenje u vezu ovih poruka sa podacima iz baze podataka Ministarstva unutrašnjih poslova upućuje na zaključak da se radi o svjesno planiranom tužilačkom udaru u cilju kompromitacije biznismena Ranka Ubovića, ali i njegove porodice.

Tužilački trio pominje mrtvu majku Ranka Ubovića, stavljajući mu sramnu etiketu okrivljenog, iako se on ne nalazi na spisku kriminalne organizacije. Brojne nelogičnosti iz teksta optužnice i targetiranje medija koji kritikuju vlast otvaraju pitanja o moralnoj i zakonskoj zasnovanosti postupaka troje tužilaca, koji su, izgleda, radili po narudžbi političara iz vlasti.

Optužnica je predata 1. aprila, kada je svjetski dan šale, ali se ova i ovakva optužnica teško može nazvati šalom.