Kršto Zrnov: Momenat za ujedinjenje Crne Gore i Srbije 1918. godine

Na današnji dan, 13. marta 1947. godine poginuo je Kršto Zrnov Popović, oficir u balakanskim i Prvom svjetskom ratu. Za zasluge u ranijim ratovima bio je odlikovan Danilovim krstom petoga reda i Medaljom za hrabrost. Rođen je 1881. godine u Lipi Čuckoj, a svoje vojno obrazovanje sticao je u Francuskoj.

Tokom Austrougarske okupacije, proveo je vrijeme u koncentracionom logoru u Mađarskoj. Bio je jedan od vođa u Božićnoj pobuni 1918. godine, nakon čega je emigrirao u Gaetu. Nakon smrti kralja Nikole i raspuštanja crnogorskih trupa u Italiji, emigrirao je u Argentinu, a potom u Belgiju. Po dobijanju amnestije od vlasti Kraljevine SHS, vratio se u Crnu Goru.

Kršto Popović je uputio molbu kralju Aleksandru Karađorđeviću u kojoj je istakao da je momenat za ujedinjenje Kraljevine Crne Gore sa Kraljevinom Srbijom nastupio kada je neprijatelj konačno potučen 1918. godine. On je naveo da su se u Crnoj Gori javile dvije političke struje koje su dovele do oružanog sukoba, a on je ostao vjeran zakletvi Kralju Nikoli i stupio u borbu protiv onih koje je njegov komandant označio kao neprijatelje.

Nakon smrti kralja Nikole, Kršto je zatražio oslobađanje od odgovornosti za vrijeme građanskog rata u Crnoj Gori od decembra 1918. godine do smrti kralja Nikole, kao i slobodan povratak u domovinu.

U predratnom periodu pripadao je opozicionoj Crnogorskoj Federalističkoj Stranci. U prvim danima okupacije, Popović se držao po strani i pripadao je grupi crnogorskih federalista koja se protivila oduzimanju teritorija Crnoj Gori i Boki. Njihova politička platforma nije isključivala jugoslovensku državu u kojoj bi Crna Gora bila federalna jedinica.

Kršto Popović je bio komandant Lovačke brigade koja je rasformirana u novembru 1943. godine, a on je razoružan. U avgustu 1944. godine pokušao je da stvori vojsku, ali bezuspešno. Posle ovog kraha sklonio se u šumu gde se skrivao do 13. marta 1947. godine kada je ubijen od strane pripadnika OZNE. Zaseda je bila organizovana na Bojanjem brdu između Grahova i Nudola. U okršaju je poginuo Rako Mugoša, a na sahrani, njegova majka je oplakivala obojicu, ukazujući na to da „Nije Kršto zec iz gore, nego vitez Crne Gore“.