Industrijski giganti Crne Gore: Od prosperiteta do devastacije

Crna Gora nekada je imala značajne industrijske gigante, počev od metalurgije, preko energetike, do tekstila. Kombinat aluminijuma Podgorica, koji je počeo s radom 1971. godine, bio je sinonim za crnogorsku industriju i jedan od stubova privrede. Na vrhuncu poslovanja, krajem osamdesetih, zapošljavao je gotovo šest hiljada ljudi. Međutim, ulaskom u dvije hiljadite, došli su otkazi, prijevremene penzije i neuspjela privatizacija.

Radoje Dakić, nekadašnji veliki proizvođač građevinskih mašina, ove godine bi napunila 80 godina. Samo u pogonu u Podgorici radilo je više od 3.400 ljudi, a fabrika je zvanično otišla u stečaj 2016. godine. Takođe, ne smijemo zaboraviti fabriku namještaja Marko Radović koja je zapošljavala više od hiljadu radnika, kao i Titeks, gdje je radilo veliki broj žena. Titeks je imao pogone u Šavniku, Murinu, Gusinju...

Elektroindustrija Obod, koja je na Cetinju započela s proizvodnjom sapuna i pasti za cipele, uskoro bi imala 73 godine postojanja. Obod je zapošljavao oko 3.000 radnika. Crna Gora se mogla pohvaliti i proizvodnjom prehrambenih proizvoda, maslinovog ulja, sokova, hljeba. Tokom 1985. godine, fabrika Primorka Bar zapošljavala je više od 600 radnika, a kasnije i do 1.400. Podatak da je pekara proizvodila 40.000 hljebova dnevno govori o njenoj važnosti u razvoju prehrambene industrije.

Nažalost, još jedna privatizacija donijela je još jedan krah. U Baru su nestajale mnoge firme poput „Bar bilje“, pogon „Košute“, „Prekookeanska plovida“ i mnoge druge. Prema podacima, samo u Baru 9.000 ljudi ostalo je bez posla. Ovaj trend devastacije industrije ponovno postavlja pitanje o budućnosti privrede Crne Gore.