Sami nacisti svjedočili o ubijanju civila i ranjenika

Potporučnik Kaunfman je u rejonu sela Grab, kod Šćepan Polja, otkrio životne namirnice u kozjim kožama, što ga je navelo na zaključak da žitelji snabdijevaju partizane hranom. Nakon toga, otišao je kod potpukovnika Anakera koji mu je odobrio da se stanovnici strijeljaju. Na Kaunfmanovo naređenje, koje je lično upravljao vatrom, strijeljano je 70 lica, uključujući žene i djecu. Prema svjedočenju potporučnika Veldnera Rendolfa iz borbene grupe Anaker, potporučnik Kaunfman, komandir 6. čete 2. bataljona 738. puka, smatrao je da treba pobiti cjelokupno stanovništvo kako bi spriječio snabdijevanje partizana.

Potporučnik Rendolf je takođe zapisao da je major Štreker, komandir 3. bataljona 738. puka, naredio likvidaciju svih nepokretnih ranjenika prilikom napada na Košur. Nakon povratka, potporučnik Longin mu je ispričao da je dobio naređenje da ubije sve ranjene partizane koji nisu mogli hodati, a on lično čuo pucnjavu kojom su ranjenici ubijeni.

Prema memoarima Bila Dikina, neprijateljske patrole su uz pomoć policijskih pasa i mjesnih obavještajaca tragale za bjeguncima po pećinama i vododerinama, a partizanski simpatizeri, ljudi, žene i djeca, streljani su po grupama. Oko 500 ljudi zakopano je u masovnoj grobnici u Šćepan Polju. Komandant 118. divizije Jozef Kibler i komandant njenog 750. puka Ginter Tribupkajt osuđeni su na smrtnu kaznu nakon suđenja u Beogradu.

7. SS Dobrovoljačka brdska divizija „Princ Eugen“ bila je vojna jedinica u sastavu Waffen SS, specijalno obučavana za antigerilsko ratovanje. Njena formacija počela je posjetom vođe SS Hajnrihu Himleru, kada je dr Sepa Janko, vođa njemačke manjine u Banatu, iznio ideju o formiranju jedinice od 3000 Dunavskih Švaba. U martu 1942. godine, divizija je formirana u Beloj Crkvi, a njen prvi naziv bio je „SS dobrovoljačka gorska divizija Jugoistok“. Od aprila iste godine, dobila je počasno ime Princ Eugen, po slavnom vojvodi.

Divizija je imala 2 lovačka puka, artiljerijski puk i dodatne jedinice, a bila je naoružana uglavnom zaplijenjenim oružjem iz Kraljevine Jugoslavije. Naredbom SS komande broj 1268/42, divizija je formirana 1. marta 1942. godine. Nakon obuke u Banatu, divizija je prebačena u brdskoplaninske uslove u Jugozapadnoj Srbiji, gdje je nastavila obuku.

Prvu borbenu akciju izvela je na području Kopaonika, u selu Kriva Reka, u oktobru 1942. godine, sa ciljem likvidacije četničke jedinice. O odnosu Njemaca i četnika u tom periodu, zapisa je Oto Kum, komandanat divizije „Princ Eugen“, koji je istakao da su četnici premještani neometano, u želji da ih pridobiju kao saborce protiv komunista.

U Krivoj Reci je brutalno masakrirano 309 osoba, uključujući 72 žene i 105 djece, a žrtve su palili u kolibama. Himler je 18. oktobra 1942. godine posjetio ovu jedinicu, izrazivši zadovoljstvo obučenošću vojnika i podijelio unapređenja, među kojima je bio i Ričard Kaserer, komandant 1. bataljona 2. lovačkog puka, direktno odgovoran za masakr civila u Krivoj Reci. Divizija „Princ Eugen“ prebačena je iz Srbije u Hrvatsku u januaru 1943. godine, gdje je učestvovala u operacijama Vajs.