Teška svakodnevica djece u Gazi: Muhtadi Džalul u potrazi za vodom

Jedanaestogodišnji Muhtadi Džalul je među hiljadama djece u Gazi čiji dani ne počinju školom ili igrom, već potragom za osnovnim potrepštinama poput vode u kampovima za raseljena lica. Voda je oskudna u Gazi, a njeno obezbjeđivanje je svakodnevni prioritet za porodice.

Za Muhtadija, rutina dolazi nakon razarajućeg gubitka: prije više od godinu dana izraelski vazdušni napad je ubio njegovog oca i starijeg brata, okončavši njegovo nekada srećno djetinjstvo i primoravši ga da se fokusira na preživljavanje. ‘Prije više od godinu dana, nakon što su mi otac i brat preminuli, osjećao sam se kao da sam odjednom odrastao. Morao sam da preuzmem odgovornost brige o majci, starijoj sestri i mlađoj sestri’, priča Džalul.

‘Iako Džalul ima samo 11 godina, svi ga zovemo 'čovjek porodice',’ kaže njegov ujak Muhamed. Da bi dopunio prihod svoje porodice, mladi Džalul tokom dana prodaje ledene smutije u kampu, zarađujući oskudnu platu. Nekada je sanjao da postane ljekar ili inženjer, ali njegove nade da promijeni sudbinu kroz znanje su gotovo uništene.

U Gazi je danas velika većina škola uništena u izraelskim napadima. ‘Bili smo tako srećni tada, ali sada nam je ostao samo pijesak i ruševine. Živimo u šatorima, a vrućina je nepodnošljiva. Zaista bismo voljeli da se vratimo u prošlost, kada smo mogli da učimo u miru, živimo srećno i slobodno se igramo’, kaže Džalul.